Bir toplumsal işbölümü nesnesi olarak bilgiyi ders-lik-te alır, 'diğerlerinin' farkına teneffüste varırız. Başka bedenleri, bedenimizdeki değişimleri, toplumsallaşmayı, düşlemeyi, düşleri örgütlemeyi, çatışmayı, uzlaşmayı, en mahrem uçlarımıza diğerleri aracılığıyla ulaşmayı, sevmeyi, sevgiyi aktarmayı, zaafları, hırsları kısaca; insana dair olanı ve insan olmayı teneffüste 'öğreniriz'. Ders içinde yoğrulan 'akıl'ı, ders arasında insani bir koza ile örmeyi 'öğreniriz'. Dersteki bilginin iktidarını, muktedir olmak yönünde araç haline getirmeyi teneffüste 'öğreniriz'.

Bu nedenle dersin mekanı (derslik, atölye, laboratuar) bilginin teknik ve nötr içeriğine sahipken, teneffüsün mekanı (iç boşluk) bize ders-lik-te öğrendiklerimizi toplumsal ve insani olan yönünde bize gösterecek özel bir mekandır.

Teneffüsün mekanı (atrium, iç bahçe, amfitiyatro); akışkan, teatral, içini ve içeriğini kullanıcılarının doldurmasına açık eylemlilik olanağı bir 'zemin'dir.