Ankara Yaşamkent’te yer alan Adolis konutlarında çevredeki geleneksel dokuda tekrar edilen yüksek blok anlayışı yerine arsanın çeperlerini takip ederek ortada bir avlu boşluğu bırakan alternatif bir blok anlayışı denendi. Bu yaygın yapı biçimi konutların yarısının bahçe ile düz ayak ilişki kurmasına izin verirken geri kalan konutların da çatı katını özel bir mekân olarak kullanabilmesine olanak tanıdı. Böylelikle her konut bahçe ya da çatıda kendine ait bir dış mekânla bütünleşme şansına sahip oldu. Bu projede içe dönük olan avlu ortak bir dış mekân, konutların girişleri ile ana dolaşım elemanlarını barındıran bir sosyal donatı alanı olarak değerlendirildi. Böylelikle dış çeperde yer alan açık alanların neredeyse tümü konutların bireysel kullanımına tahsis edilebildi. Adolis’de konutlar iki ana katla onlara eklenen bodrum ya da çatı katından oluşuyor. Giriş katları yaşam alanlarına, üst katlar ise yatak odalarına ayrıldı. Üçüncü kat niteliğinde olan bodrum ya da çatı katlar ise konutlar bazında farklı özel kullanımlara ayrıldı.