Arkitera Mimarlık Merkezi - Proje

Ring Music Studio & Living Room

Emine Merdim Yılmaz — Sat, 02 May 2026 16:50:00 EEST

Mimarlık Ofisi : Uygur Mimarlık

Uygur Mimarlık tarafından tasarlanan Ring Music Studio & Living Room, Ankara'da yer alıyor.

Müzik Odağında Kurgulanan bir Yaşam Alanı

Başlangıçta salt bir kayıt stüdyosu olarak tasarlanması istenen proje, mimarların mekânsal potansiyeli yeniden yorumlamasıyla daha kapsamlı bir kullanım senaryosu doğrultusunda şekillendi. Alışılagelmiş bir kayıt stüdyosunun aksine, müzik üretiminin yanı sıra sosyal etkileşimi teşvik eden ve disiplinler arası etkileşimi destekleyen hibrit bir mekân tasarlanması hedeflendi. Mimarların önerisiyle, işverenin de benimsediği genişletilmiş senaryo, stüdyoyu salt bir müzik stüdyosu olmaktan çıkararak, müziği odağına alan ve farklı disiplinleri bir araya getiren organik bir platforma dönüştürdü. Profesyonel etkileşimleri besleyen, üretim ve sosyalliği iç içe geçiren bir mekân kurgulandı. Bireyselleşmenin ve uzaktan çalışmanın yaygınlaştığı günümüz dünyasında, yeniden yorumlanan bir sosyalleşme pratiği sunmayı amaçlayan bu mekân, aynı zamanda kentsel bağlamda alt kültür oluşumlarına ev sahipliği yapabilecek ve etkinlikler ile müzik eksenli programlarla şekillenebilen bir potansiyel barındırıyor. Böylece hem bir müzik stüdyosu, hem ortak çalışma mekanı, hem kafe, hem de çeşitli etkinliklere ev sahipliği yapabilecek çok amaçlı sosyal bir mekan projelendirildi.

Yerleşim ve Mevcut Yapı

Proje alanı, Ankara'nın Cinnah Caddesi'nde 1980'lerde inşa edilmiş bir yapının zemin katında konumlanıyor. Önceden farklı işletmelere ev sahipliği yapmış olan bu alan, iç mekan dönüşüm süreci başlamadan önce tamamen soyularak ham hale getirildi. Teknik altyapı açısından ciddi eksiklikler içeren mekân, kayıt stüdyosu ve ortak alanların gerekliliklerine uygun şekilde yeniden tasarlandı.

Elektrik altyapısı tamamen yenilenirken, mevcutta bulunmayan ısıtma sistemi projeye entegre edildi. Isı yalıtımı bulunmayan mekana içerden ısı yalıtımı uygulaması yapıldı ve radyatör sistemi kuruldu Akustik ve ısı performansını artırmak amacıyla vitrin camları hariç tüm doğramalar değiştirildi.

Giriş kotunda ve birkaç basamak aşağısında devam eden alan ortak çalışma mekanı, etkinlik alanı ve kafe olarak işlevlendirilirken, projenin çekirdek işlevini oluşturan kayıt stüdyosu ve kontrol odası üst kata yerleştirildi.

Kayıt Stüdyosu ve Akustik Tasarım

Üst katta konumlanan kayıt stüdyosu (live room) ve kontrol odası, akustik performans ve teknik gereksinimler doğrultusunda titizlikle ele alındı. Stüdyo, "oda içinde oda" (room-within-a-room) prensibiyle tasarlanarak, ses geçirgenliği en aza indirildi ve alt kat ile üst katta eş zamanlı yürütülen farklı işlevlerin birbirinin konforunu bozmaması sağlandı.

Mekânın akustik optimizasyonu için yapının mevcut strüktürüne müdahale edilmeden yapı ve oda akustiği için yerine uygun çözümler geliştirildi. "Birch Box" olarak adlandırılan canlı kayıt odası, hem malzeme hem de atmosfer açısından mekânın geri kalanından ayrışan, izole bir birim olarak kurgulandı. İç yüzeyleri tamamen huş kaplama olan bu oda, ideal ses kontrolü sağlamak için akustik veriler doğrultusunda şekillendirildi. Kontrol odası için kullanılacak olan alanı büyütmek için mevcut döşemeye çelik konstrüksiyon eklenerek, mekan 40-50 cm kadar genişletildi Üst kat, teknik gereksinimler ve mimari tasarımın uyum içinde çalıştığı profesyonel bir kayıt ortamına dönüştürüldü.

Mekânsal Kurgu ve Etkinlik Dinamikleri

Etkinlik olmayan günlerde, mekân bir kafe ya da ortak çalışma alanından ziyade günlük bir yaşam alanı hissi verecek biçimde tasarlandı. Mekâna girildiğinde ilk anda fark edilmeyen servis tezgâhı, bilinçli olarak birkaç basamak aşağıdaki kota yerleştirildi. Girişin solunda konumlandırılan ve sahne olarak kullanılabilecek tanımlı alan, mekânın kimliğini güçlendiren önemli bir bileşen olarak ele alındı. Oturma alanları, sahne ve çalışma masaları dengeli bir kompozisyon oluşturacak şekilde düzenlenerek, kullanıcılara özgürce hareket edebilecekleri bir mekan tanımlandı.

Dışarıdan ve içeriden ilk göze çarpan tanımlı mekân olan sahne, küçük ölçekli akustik performanslardan DJ setlerine, piyano resitallerinden quartet performanslarına, film gösterimlerinden seminerlere, çalıştaylara kadar farklı etkinliklere ev sahipliği yapabilecek esneklikte tasarlandı.

Malzeme Kullanımı ve Renk Paleti

Projenin malzeme paleti, kayıt ve ortak çalışma alanlarını bütüncül bir atmosfer içinde birleştirecek şekilde özenle seçildi. Derin deniz mavisi, parlak gün batımı kırmızısı, turuncu ve açık duman grisi gibi renk tonları, meşe kaplamalar ve özel tasarım mobilyalar ile dengelendi. Böylece mekânın teknik ve sosyal bileşenleri, görsel ve dokunsal uyum içinde bir araya getirildi.

Çok Katmanlı Bir Deneyim Alanı

Tasarım, yalnızca profesyonel kayıt süreçlerine hizmet eden bir stüdyo değil, aynı zamanda yaratıcı etkileşimleri destekleyen çok katmanlı bir sosyal mekân olarak kurgulandı. Teknik altyapısı, profesyonel müzik prodüksiyonu için gerekli tüm bileşenleri sağlarken, disiplinler arası etkileşimlere imkân tanıyor. Böylece Ring, hem müzik üretiminin hem de disiplinler arası paylaşımın merkezinde konumlanan, yenilikçi ve dinamik bir mekâna dönüşüyor.

FC Evi

Emine Merdim Yılmaz — Sat, 02 May 2026 16:03:16 EEST

Mimarlık Ofisi : so:on studio (Sümeyye Nur Öztük Alkan Mimarlık Hizmetleri)

Silivri'de bulunan FC Evi'nin tasarımı so:on studio (Sümeyye Nur Öztük Alkan Mimarlık Hizmetleri)'ya ait.

Tasarımcılar projeyi aşağıdaki sözler ile anlatıyor:

FC Evi projesi, mimarlık pratiğine yeni başlamış iki genç kadın mimarın, mimarlık eğitimi ve gerçeklik, yönetmelikler arasında var olmaya çalışan deneysel bir çalışmadır. Yaparak öğrenmenin, kullanıcıların arzuları karşısında mimari egoların geri planda tutulması, projenin kullanıcı önceliğini merkezde tutması konusunda değerli bir örnek çalışmadır. Projenin mimari detaylarına geçmeden bu iki mimarla yollarının nasıl kesiştiğinden bahsetmek isteriz. Proje, tasarımcıların ebeveynleri için başlanmış olup, 5 kedili bir memur çiftin, emeklilik hayalini gerçekleştirme amacıyla yuva ve mini bir barınak arasında tasarlanmış, mütevazi, yeniliklere açık bir yaşam alanını yansıtıyor. Tasarımcı ve kullanıcı arasındaki bu ilişki ise tasarım konusunda esneklik ve deneyselik imkanları sağlarken aynı zamanda da uygulama aşamasında kullanıcının imkanları dahilindeki taleplerine hassasiyetle yaklaşılmasını da mümkün kılmıştır.

FC Evi, deneyselliği ön planda tutan, yeni mezun iki kadının mimari özgüvenlerini ortaya koyduğu bir tasarım olarak, alışılagelmiş kalıpların dışına çıkarak ele alınmıştır. Mütevazı bir bütçeyle hayata geçirilen proje, yerel zanaatkârların emeği ve "zanaatkar mimarlık" yaklaşımıyla tasarla-yap pratiğini birleştirmektedir. Üçgen formdaki eğimli arazide konumlanan yapı, yerellik ilkesine bağlı kalarak, kullanıcılarının ihtiyaçlarına ve mekânsal geçirgenliğe öncelik veren esnek bir tasarım dili benimsemiştir.

İki yolun kesişim noktasında konumlanan yapı, kot farkından yararlanarak hem üst hem alt bahçeye açılmakta, her kottan deniz manzarasına hâkim geniş açıklıklarıyla çevresiyle güçlü bir bağ kurmaktadır. Kolaj mimarisi anlayışıyla ele alınan projede, üç kütle formu, yapıyı kullanıcılarıyla birlikte denize yönlendiren bir kompozisyon oluştururken, sürdürülebilirliği destekleyen pasif tasarım stratejileriyle mekânlar doğal ışık ve havalandırmadan maksimum düzeyde faydalanmaktadır. Geleneksellik ile çağdaş tasarımın harmanlandığı iç mekânda, geleneksel Türk evlerinin "hayat" olarak bilinen merkezi yaşam alanı referans alınmış, bu alan galeri boşlukları ve farklı kot ilişkileriyle zenginleştirilmiştir. Üst kat sirkülasyon elemanları (köprü ve merdivenler) mekânsal akışkanlık sağlayarak dinamik perspektifler yaratırken, kullanıcı deneyimini çeşitlendiren çözümler sunmaktadır. Isıtması yerden ısıtma olarak uygulanmış bu ev, kullanıcının isteği dahilinde kestane kızartılabilcek bir sobayı da kurgusunda barındırmaktadır.

Statik projenin kısıtlayıcılığına rağmen, tasarımda esneklik ön planda tutularak, 'Kendin Yap' çözümleriyle erişilebilir ve toplum için mimarlık anlayışını benimseyen bir proje oluşturulmuştur. Artan donatılardan korkuluklara, drenaj sularından bahçe sulamaya, atık metallerden galerı boşluğu aydınlatmasına, çatı elemanlarının sarı renge boyanmasına...

Mimar egolarının geri plana atıldığı bu süreçte, kullanıcılar ve mekânın kendisi başrolde yer almış, özellikle de beş kedinin ihtiyaçları gözetilerek tasarım kararları şekillendirilmiştir. Deprem riski göz önüne alınarak, zemin analizleri doğrultusunda sağlam zemine ulaşan bir temel sistemi uygulanmış, taşıyıcı sistem yükleri galeri boşlukları ile hafifletilerek rijit bir strüktürel denge sağlanmıştır. Yapının karakteristik kimliği, dış cephede trapez sac kaplama ile vurgulanmış, beyaz tonları, metal ve ahşap kombinasyonu ile sıcak, sade ve doğal bir atmosfer yaratılmıştır. Iç mekandan okunabilen çatı elemanları sarı renkle vurgulanmıştır. Bu vurgulama yoldan geçen insanlarla etkileşim sağlamaktadır.

Herkes için mimarlık anlayışıyla geliştirilen FC Evi, tasarım ve inşa sürecinde yerel zanaatkârlarla, kullanıcının ve tasarımcılarıyla iş birliği yapılarak, ulaşılabilir ve sürdürülebilir bir model ortaya koymaktadır.

O2 O3 Villaları

Emine Merdim Yılmaz — Sat, 02 May 2026 15:54:04 EEST

Mimarlık Ofisi : StudioKA

StudioKA tarafından tasarlanan O2 - O3 Villaları, Bursa'da yer alıyor.

İnsanoğlunun bir kirlilik sorunu yok; bir tasarım sorunu var. Eğer insanlar ürünleri, aletleri, mobilyaları, evleri, fabrikaları ve şehirleri en başından itibaren daha akıllıca tasarlayabilselerdi, atık, kirlilik ya da kıtlık açısından düşünmelerine bile gerek kalmazdı. İyi tasarım bolluğa, sonsuz yeniden kullanıma ve zevke olanak tanıyacaktır." – The Upcycle, 2013.

Bursa'nın Bademli bölgesinde site içerisinde yer alan aynı tipteki O2 ve O3 villaları ev sahiplerinin isteği üzerine bir bütün içinde Upcycle (ileri dönüşüm) sürdürülebilirlik projesi olarak ele alınmıştır. 40 sene öncesinin yapım tekniği ve tasarım kararları ile üst üste döndürülerek oturtulmuş kare bir plan üzerine kurulmuş çift katlı villalar, karbon ayak izlerini minimuma indirmek için taşıyıcı sistemleri korunarak, güçlendirilerek, dönüştürülerek ve yeni eklentilerle sade, zamansız ve fonksiyonel yeni bir mekân kurgusu ile yeniden tasarlanmıştır.

Aynı yapı tipi olmasına karşın birbirinden kopuk bir şekilde tasarlanan O2 ve O3 villaları ev sahiplerinin isteği üzerine tek bir proje halinde ele alınmıştır. Peyzajda sınırı belirleyen ayırıcı duvar kaldırılarak bu iki yapının bahçesi tek bir bütün halinde düzenlenmiş ve cephelere yapılan müdahaleler ile yapılar arasında dil birliği sağlanmıştır. Aynı taşıyıcı sisteme sahip olan bu yapılarda ev sahiplerinin ihtiyaçları ve istekleri doğrultusunda farklı müdahaleler gerçekleştirilmiş ve iki yapı mekânsal kurgu olarak farklılaştırılmıştır. İç mekanların birbirleriyle ve peyzajla olan ilişkilerini güçlendirmek adına peyzaj kurgusunda, taşıyıcı sistemde ve mekân akışında düzenlemeler yapılmıştır.

Yaşam kalitesi açısından elverişsiz bir yükseklikte olan bodrum katını yaşam alanına çevirmek ve bahçeyi de yaşam alanının bir parçası yapmak için yapılar askıya alınarak var olan taşıyıcılar daha düşük kottaki yeni bir radye temel üzerine yeniden oturtulup, güçlendirilmiş ve bodrum katı yükseltilmiştir.

O2 villasında bodrum kata taşınan yaşam alanının ön bahçe ile ilişkisini güçlendirmek için sadece bu kotta iki yanında betonarme ek yapılarak yeni mekanlar eklenmiş ve ayrıca bahçeye bakan mevcut cephe bütün yapı boyunca bahçeye doğru yine ek bir betonarme ile ilerletilerek bütün katlarda yeni mekânların oluşmasına olanak sağlanmıştır.

O3 villasında ise mevcut betonarme taşıyıcı sistem güçlendirilerek bu sisteme eklenen yeni iki katlı bir çelik yapı kurgulanmıştır. Çelik yapının zemin kotunda bir arka iç bahçe tasarlanmış ve villanın ana yaşam alanı ise bu arka iç bahçeye kullanacak ve havuzun olduğu ön iç bahçeye bakacak şekilde konumlandırılmıştır. Çelik yapının bodrum kotunda ise bu kottaki bahçe ve havuzla ilişkilenen kapalı, ikinci bir yaşam alanı bulunmaktadır. Bu bodrum yaşam alanının akışı ev sahibinin isteği üzerine yapı içindeki mekânsal akıştan izole edilmiştir.

İki yapıdaki ana yaşam alanlarının farklı kotlarda ve yönlerde konumlandırılması ile villalar arasında mahremiyet sağlanmıştır. Bu yapılarda ana yaşam alanları mekânsal kurguda merkez alınmış ve tüm diğer mekanlar mahremiyet hiyerarşisi göz önünde bulundurularak ana yaşam alanının etrafında birbirine eklemlendirilmiştir.

Projenin her ölçekteki kararında olabildiğince yalınlaştırma fikri hakimdir. Bu durum yapıların hem teknik kararlarında hem mekânsal kurguda hem de malzeme kararlarında kendini gösterir. Havalandırmayı ve soğutmayı sağlayacak hiçbir mekanik sistem kullanılmamış, cephedeki tasarım kararları ile iç mekâna alınan ışık ve ısının kontrolü sağlanmıştır. Yine benzer bir refleks ile açık plan fikri benimsenmiş ve iç mekanlarda mekanları birbirinden kopartacak ayırıcılar mümkün olduğunca azaltılmıştır ve böylece doğal hava akışı minimum seviyede bölünmesi amaçlanmıştır. Bu yalın mekân kararını desteklemek için karmaşadan uzak doğal malzemeler ve minimalist tefriş seçimleri ile zamansız bir iç mekân dili amaçlanmıştır. Kullanıcıya her türlü karmaşadan uzak sakin bir mekân deneyimi sunan bu yapılar ile, ev sahiplerinin burada nesiller boyunca konforlu bir şekilde yaşamasını hedeflenmiştir.

Nef Gölköy

Emine Merdim Yılmaz — Sat, 02 May 2026 15:51:12 EEST

Mimarlık Ofisi : EAA-Emre Arolat Architecture

Emre Arolat Architecture tarafından tasarlanan Nef Gölköy, Bodrum'da yer alıyor.

Gölköy Evleri'nin tasarım sürecini belirleyen en önemli faktörler, evlerin içinde yer aldığı bağlamın öncelikli özellikleri ve konumlanacakları araziyle kurulması söz konusu olan ilişkiler olarak öne çıktı. Bununla bağlantılı olarak birimlerin yerleşim stratejisi arazideki olgun ağaçları, zengin kaya oluşumlarını ve topografik özellikleri koruyarak büyük ölçekli müdahalelerden kaçınma ana fikriyle şekillendi.
Yapıların tümü, denizden bakıldığında ön plana çıkmaktansa doğal dokuyla hemhal olmayı hedefleyen bir yaklaşımla ele alındı. Alt katlar, arazinin izin verdiği boşluklara, ancak her defasında tam da o boşluğun formuna uygun bir şekilde usulca yerleşen platformlar olarak ele alındı. Genellikle yaşam alanlarının konumlandırıldığı bu zeminlerin, etrafındaki zengin doğal dokuyla kaynaşması, hatta zaman geçtikçe düpedüz hemhal olması hedeflendi. Üst katlar ise Akdeniz vernakülerinin göreceli daha belirgin prizmatik kitlelerinin parçalı bir dille kompoze edilmesi fikriyle ele alındı. Bu yaklaşımla, farklı yönlerde ve kotlarda elde edilen açık ve yarı açık alanların günün farklı zamanlarında alternatif kullanımlar sağlaması planlandı. Bu yerleşim şekli, her birimin kesintisiz bir deniz manzarasına açılmasını sağlarken bu yaklaşımın bir parçası olan parçalı tasarım dili, doğal ve dokulu bir malzeme paletinin kullanımıyla zenginleştirildi. Bu paletin ana malzemelerini, çeşitli renkleri ve dokularıyla doğal taş, ahşap ve çıplak beton oluşturdu.
Denize bakan yaşam alanlarının cepheleri, görsel bir diyaloğun kurulması amacıyla kesintisiz bir şekilde manzaraya açıldı. Farklı birimlerin arazinin topografyasını bozmayacak şekilde yerleşmesi ve bulundukları doğa parçasına sorunsuz bir biçimde entegre olmaları için her birinin yerleşim şekli defalarca etüt edildi. Bu strateji sayesinde, özellikle denizden bakıldığında, yapıların mevcut doku içerisinde erimesi ve arazi içinde olabildiğince kaybolması sağlanabildi.

Armada Foods

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 01 May 2026 16:27:28 EEST

Mimarlık Ofisi : Udesign Mimarlık

Udesign Mimarlık tarafından tasarlanan Armada Foods, Mersin'de yer alıyor.

Tarsus 3. Organize Sanayi Bölgesi'nde, üretim tesisinin bir parçası olarak konumlanan Armada Foods Ofis Binası, çağdaş mimari anlayışıyla şekillendirilmiş, işlevsellik ve estetiği ön planda tutan bir çalışma ortamı sunmaktadır.

Mekansal kurguda, fonksiyonellik ve ergonomi unsurları titizlikle ele alınarak ferah ve aydınlık bir atmosfer oluşturulmuştur. Çalışanların etkileşimini artıran, iş süreçlerini verimli kılan bu yaklaşım, aynı zamanda iç mekan organizasyonunda sosyal bağları güçlendiren bir ortam yaratmayı hedeflemiştir.

Genel Konsept ve Tasarım Anlayışı

Tasarımın temel çıkış noktalarından biri, Mersin'in sıcak iklim koşullarına uyum sağlamak ve iç mekan konforunu maksimize etmektir. Bu bağlamda, bina kütlesi içerisinde çeşitli iç boşluklar oluşturularak, doğal ışığın ve hava akımının iç mekanlara etkin bir şekilde ulaşması sağlanmıştır.

Ofis girişi, geri çekilerek tasarlanmış ve birinci kat döşemesi saçak etkisi yaratarak, kullanıcıları karşılayan korunaklı bir geçiş alanı oluşturmuştur. Böylece giriş alanı, hem fiziksel hem de görsel olarak tanımlanmış, binanın kütlesel dengesiyle uyumlu bir biçimde ele alınmıştır.

Bünyesinde barındırdığı iç boşluklar, monoblok kütlenin durağan yapısını kırarak cephe yüzeyini artırmış ve böylece gün ışığının daha homojen dağılımını sağlamıştır. Aynı zamanda bu boşluklar, yalnızca birer aydınlatma elemanı değil, sosyal etkileşimi teşvik eden avlular olarak işlev görmektedir.

İç Mekan Organizasyonu ve Kullanıcı Deneyimi

Mekansal organizasyonda akışkanlık ve işlevsellik ön planda tutulmuştur. Zemin kat, karşılama alanı, spor salonu, teknik hacimler ve depo birimlerine ayrılmıştır. Birinci katta ise çalışma alanları, toplantı odaları ve çeşitli sosyal donatılar konumlandırılmıştır.

Toplantı odaları ve sosyal alanlar, bina içerisindeki iç boşlukları çevreleyecek şekilde düzenlenmiş olup, doğrudan gün ışığından faydalanmaktadır. Çalışma alanları ise açık ofis düzeninde, sosyal alanları merkez alan kanat formunda yerleştirilmiştir. Bu planlama, çalışanlar arasında iletişimi güçlendirirken, sosyal donatıları ortak bir buluşma noktası olarak konumlandırarak mekansal bir bütünlük oluşturmuştur.

Cephe Tasarımı ve İklimsel Duyarlılık

Cephe tasarımında gölgeleme ve ışık kontrolü ön planda tutulmuş, işlevselliği estetik bir dille harmanlayan çözümler geliştirilmiştir. Binanın birinci katında, cephe boyunca uzanan geniş teras alanı, iç mekâna dengeli bir ışık girişi sağlarken, güneşin etkisini kırarak gölgeleme işlevi görmektedir.

Teras çevresinde konumlandırılan dikey güneş kırıcı elemanlar, cephe bütünlüğünü bozmadan yapının estetik kimliğine katkı sağlayan hareketli bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Bu elemanlar, binaya dinamik bir ritim kazandırırken, aynı zamanda iç mekân konforunu artıran iklimsel bir filtre görevi üstlenmektedir.

Sonuç olarak, Armada Foods Ofis Binası, iklimle uyumlu tasarım prensiplerini benimseyen, çalışan konforunu artıran ve şirketin vizyonunu mekana yansıtan çağdaş bir iş ortamı sunmaktadır.

Backhaus Üretim ve Yönetim Tesisi

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 01 May 2026 15:04:01 EEST

Mimarlık Ofisi : Iglo Architects

Backhaus Üretim ve Yönetim Tesisi'nin tasarımı Iglo Architects'e ait.

Ayazağa, geçmişte güçlü bir sanayi merkezi olarak bilinirken, son yıllarda artan ofis ve konut gelişimleriyle birlikte yeni bir kimlik kazanmaktadır. Bu dönüşüm sürecinde, Backhaus üretim ve yönetim tesisi, bölgenin endüstriyel mirasını hatırlatan bir yeniden işlevlendirme projesi olarak yer almaktadır. Başlangıçta tekstil sektörüne hizmet vermek amacıyla inşa edilen mevcut yapı, yapılan kapsamlı yenileme çalışmalarıyla gıda işleme sektörüne uygun hale getirilmiştir. Bu dönüşüm sürecindeki temel hedef, mevcut yapıya minimum müdahale ile, gıda sektörünün gerektirdiği yüksek hijyen standartlarını karşılayan bir üretim tesisi oluşturmaktır.

Yapının mimarisinde kullanılan endüstriyel malzemeler ve tasarım dili, bölgenin güçlü sanayi geçmişine bir referans niteliğindedir. Cephede kullanılan bu endüstriyel malzemeler, yapının Ayazağa'da artan konut ve ofis dokusu içerisinde dikkat çekmesini sağlarken, aynı zamanda yapının sanayi kimliğini öne çıkarmaktadır. Yapı, sanayi kökenini kaybetmeden bölgenin dönüşümüne uyum sağlayan, endüstriyel kimliği görünür kılan bir mimari unsur olarak ön plana çıkmaktadır.

Tesisin tasarımında, çevresindeki sınırlı açık alanlar önemli bir kısıttır. Sevkiyat ve mal kabul işlemlerinin ana yol üzerinde konumlandırılması, araç giriş-çıkışlarını rahatlatmakta ve yükleme boşluklarını etkin bir şekilde kullanmayı sağlamaktadır. Bu operasyonel alanlar, yoğun saatlerde dahi işlevsel olarak çalışabilecek şekilde optimize edilmiştir. Bununla birlikte, kullanıcı ve ziyaretçi girişi, daha sakin ve davetkar bir deneyim sunmak amacıyla Ayazağa Deresi kıyısında, tesisin arka tarafında yer almıştır. Girişin bu konumda yer alması, operasyonel süreçlerden izole edilmiş daha huzurlu bir alan oluşturmakta ve yapının doğal çevre ile ilişkisini güçlendiren bir tasarım unsuru olarak öne çıkmaktadır.

Yapının dönüşümü sürecinde, mevcut taşıyıcı sistem ve yapı kabuğu büyük ölçüde korunmuştur. Bu koruma, maliyet verimliliği sağlarken, yapının sanayi kimliğini sürdürebilmesine olanak tanımıştır. Ancak, gıda işleme tesislerinde zorunlu olan yüksek hijyen standartlarına uygunluk açısından iç mekânda bazı kritik müdahaleler yapılmıştır. Zemin, duvar ve tavan kaplamaları, gıda güvenliği standartlarına uygun, kolay temizlenebilir, kimyasal direnci yüksek, antibakteriyel özelliklere sahip hijyenik malzemelerle yenilenmiştir. Yapıya entegre edilen havalandırma ve iklimlendirme sistemleri, havadaki partikül yoğunluğunu en aza indiren özel filtreleme sistemlerine sahiptir. Sürekli temiz hava akışı sağlayan bu HVAC sistemi, gıda işleme tesislerinin gerektirdiği hijyen koşullarını karşılayacak şekilde tasarlanmıştır. Üretim süreçlerinde çalışanlar için hijyen geçiş alanları, giyinme odaları ve steril çalışma alanları oluşturulmuştur.

Tesiste yer alan yatakhane ve ortak alanlar, tesisin 24 saat çalışmasıyla beraber vardiyalı çalışan personelin dinlenme ve sosyal ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde tasarlanmıştır. Çalışanların verimli dinlenme alanlarına erişimi sağlanmış, işlevsel ve konforlu bir çalışma ortamı oluşturulmuştur.

Tesisinin idari katında yer alan çatı ışıklığı, yapının iç mekânına doğal ışığın derinlemesine nüfuz etmesini sağlarken, mekânda "iç sokak" olarak adlandırılabilecek bir alanın yaratılmasında katkıda bulunmuştur. Çatıdan gelen doğal ışık, gün boyu değişen ışık oyunları ile iç mekânın dinamizmini artırırken, bu alanın ferahlığını ve açıklığını vurgular. İç sokak, çalışanlar ve ziyaretçiler için bir toplanma, etkileşim ve rahatlama alanı olarak tasarlanmıştır. Ofislerin ve toplantı alanlarının çevresinde konumlandığı bu sokak, yapı içinde bir dolaşım ekseni işlevi görerek, idari katın merkezini oluşturur. Bu sokak, kullanıcıların mekânda kendilerini yönlendirebilecekleri bir merkez olarak algılanır ve çalışanların birbirleriyle iletişim kurabilecekleri, kısa molalarını geçirebilecekleri ya da farklı birimlerin birbirleriyle etkileşime girebileceği bir ortak alan sunar. Çatı ışıklığı, bu alanın ruhunu tanımlayan en önemli unsurdur.

Casa Solis

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 01 May 2026 14:56:06 EEST

Mimarlık Ofisi : BAD-Başak Akkoyunlu Design

Casa Solis, İzmir'in popüler tatil beldesi Çeşme'de yer alan ve BAD-Başak Akkoyunlu Design tarafından özenle tasarlanmış bir yaz evidir.

Bu villa, dört tarafı yol ile çevrili olan 1.033m² bir parsel üzerine inşa edilmiştir. İnanılmaz güzellikteki manzaralara açılan batı ve güney cepheleriyle öne çıkan villa, halihazırda boş olsa da ileride yerleşim alanı olarak gelişecek olan kuzey cephesi ve ana yoldan görünür olan doğu cephesine sırtını dönmüştür. barındırdığı modern olanakları ve zarif tasarımı ile Casa Solis, sofistike bir yaşamın simgesi olarak durmaktadır. Casa Solis, fonksiyonel olarak net bir şekilde ayrılmış iki ana kitleden oluşur: tek katlı yaşam alanları ve üç katlı yatak odaları.

Batı ve güney cephelerine açılan yaşam alanları, içinde geniş bir kiler bulunan mutfak ile yüksek tavanlı ve şömineli salon gibi özellikleriyle dikkat çeker. Güney cephesindeki kitlesel geri çekilme, kuzey ve batı rüzgarlarında daha konforlu bir oturma alanı yaratmak için düşünülmüştür ve öne çıkan salon kitlesi bu oturma alanını batı güneşinden de korur. Villanın geniş saçaklı 75m² büyüklüğündeki terasında bir dış mutfak tezgahı ve bu tezgahın arkasında bahçeden ulaşılan bir depo ve duş alanı bulunur. Doğuda bu kitle üzerine oturan geniş saçak, batıda, projenin adını da veren, güneş batışı ile bütünleşen dairesel bir kolon ile taşınmaktadır. Alt kotta bulunan sonsuzluk havuzu, terasla aynı malzeme ile kaplanmış terastan güneşlenme alanına inen merdivenlerin havuzun içine de devam etmesiyle havuz, güneşlenme alanı ve terasın bütünlük içinde algılanması sağlanmıştır. Bahçeye, brüt beton bahçe duvarındaki garaj ya da yaya kapılarından giriş yapılmaktadır. İki araçlık park yerinin yanında yer alan teknik hacimde klima dış üniteleri ve jeneratör bulunmaktadır. Brüt beton bahçe duvarları, manzara tarafında bahçeden 50 cm yükseklikte tutularak şeffaf cam korkuluk ile tamamlanmıştır. Doğu cephesinde ise yolun düşük kotta olmasından faydalanılarak mahremiyeti bozmayacak şekilde duvarlar 110 cm yükseklikte bitirilmiştir. Doğu cephesi boyunca evin giriş kapısına kadar uzanan geniş saksı, giriş peyzajının yapının bir parçası gibi algılanmasını sağlamaktadır.

Evin içine kadar uzanan iroko tavanlı saçak, yaşama ve yatak odalarını ayıran hole giriş yapılmasını sağlar. Saçak ile aynı dokuda kaplanmış geniş pivot kapıdan hole girildiğinde, Sakız Adası manzarasını çerçeveleyen bir açıklık ile karşılaşılır. Bahçe giriş kapısından ev giriş kapısına kadar uzanan doğal taş kaplı yol ile salon ve mutfak önündeki ana terasa da eve girmeden ulaşılmaktadır. Ayrıca; bahçenin kuzeybatı köşesinde, otopark alanından da direkt ulaşılabilen bir sabit oturma alanı ikincil bir yaşam alanı olarak tasarlanmıştır. Holün solunda, aralarında bir servis penceresi bulunan kilerli mutfak ve dört metre yüksekliğindeki salon yer alır. Salon, doğrudan çimen alana ve manzaraya açılan yüksek doğrama önündeki yemek alanı ve geniş oturma alanı ile dikkat çeker. Holün sağında ise yatak odaları kitlesi bulunmaktadır. Tamamı kendi banyosuna sahip yatak odaları manzaraya yönelmiştir ve her yatak odasının dış mekana erişimi bulunmaktadır. Servis alanları, doğu cephesinden lameller ile mahremiyet sağlanarak ışık ve hava alır. Holün sağında ise zemin katta ikisi de kendi teraslarına açılan, bir banyolu misafir odası ve banyo ve giyinme odalı ebeveyn odası, üst katta ise 2 adet banyo ve giyinme odalı oda yer alır. Üst kattaki her iki yatak odası da Çeşme'nin huzurlu manzaralarının keyfini çıkarmak için mükemmel olan özel balkonlara erişim sunar. Yatak odaları kütlesinde bulunan merdiven ile ulaşılan bodrum katta teknik hacim, depo ile kuranglez ile hava ve ışık alan çamaşır odası ve banyolu yardımcı odası bulunmaktadır.

Malzeme seçimlerinde dış cephede iri dokulu sıva ile ağırlıklı olarak Ege Bölgesi'nden sağlanmış dokulu doğal taş tercih edilmiş, içeride ise soluk renkli lamine parke ve tek tip bej seramik kullanılmıştır. Salon, mutfak ve merdiven kitlesinin cephesinde kullanılan, Denizli'den proje için özel olarak seçilmiş açık renk croscut traverten honlu ve dolgusuz bir şekilde kullanılmış, cepheler haricinde iç mekanda da holdeki kapı söveleri ve salonda sanat eseri sergilenmesi düşünülen yüksek duvar, yerdeki masif ahşap parkelerin çerçevesinde kullanılmıştır. Bu traverten, taraklı bazalt ile birlikte cephede kullanılarak yaşam alanlarına estetik bir dokunuş katmıştır. Şömine için seçilen doğal taş (Claros, Menderes) ise giriş holünün döşemesinde cephede kullanılan traverten ile birlikte kullanılmıştır.

Haliç 1. Bölge, Eminönü Meydanı Kentsel Düzenlemesi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 18:50:39 EEST

Mimarlık Ofisi : FREA,M Design

FREA Mimarlık ve M Design tarafından tasarlanan "Haliç 1. Bölge, Eminönü Meydanı Kentsel Düzenlemesi", Eminönü-Fener arası Haliç kıyısında yer alıyor.

Haliç'in Kaybolan Sur Kapıları ve Tarihi İskelelerini Yeniden Hatırlatan, "Der-Zemin"de İyi Ulaşım Ağlarını Kuran Bir Kamusal Alan Önerisi:

Alternatif 1: Haliç 1. Bölge, Eminönü Meydanı Kentsel Düzenlemesi

İstanbul Stratejik Planı ışığında katılımcı sürecin bir parçası olarak Haliç kıyıları için ön seçimli bir yarışma düzenlendi. "İstanbul Senin, Haliç Kıyıları Tasarım Yarışması"nda, Haliç 1. Bölge (Eminönü-Fener Kıyıları) için FREA tarafından hazırlanan master plan Birincilik Ödülüne değer görüldü ve öneri kentsel tasarım uygulamaya alındı. "Der-Zemin" adlı projede, Haliç'in doğasında yer alan kıyıya ait olma hissinin, yeni üretilecek ya da iyileştirilecek kullanıcı senaryolarıyla yeniden formüle edilmesi yoluyla yaya sürekliliğinin sağlanması hedeflendi. Dolayısıyla İstanbul'un en önemli kamusal alanlarından biri olan Eminönü ile Unkapanı arasındaki bölgenin tarihi ve kültürel kimliğinin güçlendirilmesi için kalıcı kentsel tasarım uygulamaları plan doğrultusunda gerçekleştirildi.

Haliç 1. Bölge'nin 1. Odağı olan "Eminönü Meydanı Kentsel Düzenlemesi" ise, Haliç'in tarihi ve endüstriyel yapılarını öne çıkaran, kaybolan sur kapıları ve tarihi iskelelerini yeniden hatırlatan, "der-zemin"de iyi ulaşım ağlarını kuran, canlı bir kıyı yerleşimi kimliğine kavuşturan bir kamusal alan uygulamasıdır. Haliç günümüze kadar dar etkileşimin sınırları dikkate alınarak parçacıl kentsel müdahalelere uğramıştır. Bu yaklaşımla oluşan iç sınır, yol, kıyı ve topoğrafya ciddi anlamda bir eşik oluşturmuştur. Bu nedenle Haliç kıyı alanı, "der-zemin" anlayışıyla mevcut kente eklemlenerek geliştirilmiştir. Eminönü Meydanı'nda, Haliç kıyısı boyunca yoğunlaşan tarihi ve endüstriyel yapılara saygılı bir düzenleme yapılmış; kıyı bandı yeniden düzenlenerek kentli kullanımına giren yaşayan ve yaşatan mekânlar elde edilmiş; insan-tarih-doğa ilişkisi Haliç'in tarihi değerleri korunarak güçlendirilmiştir.

Statera Şarap Tadım Evi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 18:46:30 EEST

Mimarlık Ofisi : Erginoğlu & Çalışlar Mimarlık

Statera Şarapları için Urla Özbek Mahallesi'nde üzüm bağlarına yakın bir bölgede üretim tesisi ve tadım evi tasarım projesi. Projenin tasarımı Erginoğlu & Çalışlar Mimarlık'a ait.

Statera Şarapları için Urla Özbek Mahallesi'nde üzüm bağlarına yakın bir bölgede üretim tesisi ve tadım evi tasarım projesidir. 55 dönümlük bir arazide üzüm bağları ve şarap üretimi üzerine çalışan ve bir süre önce orada yaşamaya başlayan işveren, esnek, işlevsel ve estetik bir yapı tasarlamamızı istedi. Şarap üretiminde istediği sonucu alamazsa bu yapıyı kolaylıkla söküp ortadan kaldırmak istiyordu.

Mekan tamamıyla brüt betondan oluşan bir üretim yapısı olarak tasarlandı. Bir rampayla inilen bodrum katta üretim sürecinin üzüm işleme, fermente etme, olgunlaştırma ve şişeleme gibi aşamaları hayata geçiyor. Bu bazanın üzerinde çelik konstrüksiyonla oluşmuş bir tadım mekanı konumlandırıldı. Bodrumdaki üretim mekanından, üstteki tadım alanına fıçıların bulunduğu depolama alanından geçen döner bir çelik merdivenle ulaşılıyor. Üstteki yapı çelik kolonlarla birlikte sağır dolgu taş duvarlar ve bunları bağlayan beton hatıllardan oluşturuldu.

Şarap üretimi sıcaklık ve nem kontrolü gerektiren bir süreç olduğu için mekanın iklimlendirmesi özel kriterlere uygun olarak yapıldı.

Yapının, aynı bölgede yer alan işverenin evi ile benzer tasarım diline sahip olması hedeflendi. Bu nedenle mimar Serhat Akbay imzası taşıyan evin kimliğini devam ettiren taşlar ve farklı detaylar kullanıldı. Yapının bulunduğu coğrafyaya uygunluğu açısından özellikle doğal malzemeler seçildi, böylelikle şarap üretiminde istenen atmosferin yaratması da sağlandı.

Remy Global Ofis İç Mekan Projesi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 18:38:24 EEST

Mimarlık Ofisi : Kat73

Remy Global ofis iç mekan projesi, KAT73 tarafından tasarlandı.

"Mekan yalnızca fiziksel sınırlarla belirlenmez; onun nasıl kullanıldığı, içindeki ilişkiler, malzemelerin yüzeyde bıraktığı iz ve hareketin ona kattığı ritimle şekillenir."
Juhani Pallasmaa

Remy Global Ofis İç Mekan Projesi, üretim ve yaratıcılığı merkezine alan bir tasarım anlayışıyla, kolektif çalışma düzenini mekansal kurguyla buluşturmayı hedefler.Bu tasarım, ofis kavramını yalnızca bir çalışma mekanı olarak değil, aynı zamanda etkileşimi ve esnekliği öne çıkaran bir deneyim alanı şeklinde ele alır. Remy Global Ofisi, mekanı harekete geçiren, insan ve mekan ilişkisinin katmanlarını güçlendiren bir anlayışla kurgulanmıştır.

Özellikle influencer marketing ve prodüksiyon birimlerinin aynı çatı altında faaliyet göstermesi, mekanın işlevsel bölünmesinde belirleyici olmuştur. Günümüzde, dijital içerik üretiminin yaygınlaşması ve yaratıcı emeğin öneminin giderek artması, stüdyo alanlarının geleneksel ofis tipolojisinde yeni yaratıcı üretimlerin mekansal karşılığı olarak karşımıza çıkar. Prodüksiyon süreci için ayrılan stüdyo alanı, teknik altyapının gereksinimlerini karşılarken, performans ve etkinliklere de ev sahipliği yapacak şekilde tasarlanmıştır. Böylece stüdyo, yalnızca bir çekim mekanı olmaktan çıkar; ekibin sosyal ve kolektif deneyimlerini destekleyen, çok yönlü bir sahne işlevi üstlenir. Her türlü yaratıcı buluşma ve sunumun gerçekleştiği bu stüdyo, ofisin ana dolaşımına dahil edilmiş bir çekim noktası haline gelir. Bu yaklaşım, farklı disiplinlerden gelen profesyonellerin bir araya gelerek projeleri doğrudan deneyimlemesine ve birlikte üretmesine imkan tanır.

Tasarım sürecinin erken aşamalarında yapılan analizler, hem çalışma ihtiyaçlarını hem de sosyalleşme beklentilerini sentezleyerek mekansal kurguyu biçimlendirmiştir. İnsan ve mekan etkileşiminin verimli olması, kullanıcıların gün boyunca mekan içerisinde rahatça hareket etmesine, zaman zaman durup dinlenmesine, gerektiğinde çekilip çalışmasına olanak tanıyan bir akış gerektirir. Bu akış, plan düzlemindeki yerleşim kararları ile sağlandığı gibi, farklı kotlara ve farklı alanların birbirine bağlanmasına yönelik yaklaşım sayesinde de sürekli devingen bir deneyim yaratır. Örneğin, projede yer alan mavi amfi alanları ile stüdyo arasında kurulan görsel ve fiziksel ilişki, ekiplerin günlük akışta spontan karşılaşmalarına zemin hazırlayarak, iç iletişimi kuvvetlendirir. Bu bütüncül yaklaşım, çalışanların ofiste geçirdikleri zamanın kalitesini artırmayı hedefler. Yalnızca işlevsel açıdan yeterli bir stüdyo veya çalışma bölümü tasarlamak yerine, her bir alanın bütünsellik içerisinde konumlandığı, birbirini beslediği ve desteklediği bir ekosistem oluşturulur. Ekipler, proje ve görev tanımlarına göre kimi zaman kapanarak, kimi zaman da açılarak farklı çalışma biçimlerine ihtiyaç duyarlar. Remy Global Ofisi, bu ihtiyacı mekansal düzeyde karşılamak üzere kurgulanmıştır .

Betonun sertliği ile ahşap ayrıntıların sıcaklığını bir araya getiren malzeme seçimi, görsel kontrastı pekiştirirken aynı zamanda mekanın genel kimliğini de belirginleştirir. Yüzeyler arasındaki bu diyalog, kullanıcıların mekana dair algısını çeşitlendirir ve mekanın katmanlı yapısını vurgular. Günümüz mimari yaklaşımlarında malzemesel zıtlıklar, mekanın okunabilirliğini güçlendiren bir unsur olarak kabul edilir. Bu projede de betonun endüstriyel görünümü, ahşabın organik dokusuyla dengelenir ve ofisin üretken, yaratıcı, aynı zamanda da samimi bir atmosfere sahip olmasını sağlar. Perdeler, mekanın geçirgenliğini düzenleyen bir unsur olarak hem mahremiyet hem de açıklık arasında dinamik bir denge sağlar. Alanları bölmek yerine; esnekliği, mekanın nasıl algılandığını ve nasıl kullanılacağını yeniden tanımlayarak sunar. Metal yüzeyler ise, geçişleri ve köşeleri vurgulayarak mekansal sınırların net tanımlanmasına yardımcı olur. Farklı seviyelerde düzenlenmiş mavi oturma basamakları ve sosyalleşme platformları, kullanıcıların hem bireysel odaklanmaya hem de grup çalışmalarına uyum sağlamasına olanak tanır. Ofis içindeki hiyerarşiyi katı bir düzen yerine esnek ve çok katmanlı bir deneyim üzerinden tanımlayan bu amfiler, canlı bir etkileşim zeminine dönüşerek, hem kimlik hem de yönlendirme açısından mekanın okumasını kolaylaştırır. Ofisin giriş bölümünde yer alan yarı açık çalışma alanı ve sosyal mekan, yalnızca bir karşılaşma noktası değil, aynı zamanda ziyaretçileri ofisin dinamik yapısıyla tanıştıran bir eşiğe dönüşür. Burada, girişte yer alan karşılamanın daha da ötesine geçilerek, kullanıcılar ya da misafirler için bir buluşma, iletişim ve paylaşım alanı kurgulanmıştır. Mutfakla bütünleşik olan bu alan, hızlı buluşmalar, gayriresmî görüşmeler veya kısa molalar için ideal bir düzen sunar. Aynı zamanda stüdyo ve diğer birimlerle arasındaki dolaşımı da kolaylaştırarak, ofis içindeki etkileşimin kesintisiz sürdürülmesine imkan tanır. Bu yaklaşım, geleneksel resepsiyon mantığının ötesine geçerek, mekanın kullanıcılarını içeriye buyur eden sosyal bir "karşılama sahnesi" oluşturur.

Sonuç olarak, Remy Global Ofisi yalnızca bir iş yeri değil; çalışma, üretim, sosyalleşme ve performans süreçlerini aynı çatı altında harmanlayan bir sistem olarak hayata geçirilmiştir. Fiziksel sınırları işlevsel olarak tanımlarken, esnek kullanım senaryolarını destekleyen bir mekan anlayışı benimsenmiştir. Ofisin tamamında hissedilen ritmik akış, etkileşimi teşvik ederken, her kullanıcının ofise kendi çalışma biçimini yansıtmasına fırsat tanır. Böylece mekan, ihtiyaç ve beklentilerin sürekli değiştiği günümüz çalışma kültürüne yanıt veren, yaşayan bir bütün haline gelir. Bu bütün halinde, her köşe ve her basamak, kullanıcıların potansiyel etkileşimlerine sahne olabilecek şekilde tasarlanmıştır. Katılımcı bir yaklaşım, mekansal tasarımda somutlaşır; mekan, kullanıcıların her an dönüştürebileceği bir kurguya açıktır.

Ayrıca, ofisin mekansal kimliği, işlevsel gereksinimlerin ötesine uzanarak markanın temsil ettiği değerlerle uyumlu bir estetik anlayış geliştirir. Remy Global, yalnızca hizmet üreten bir yapı değil, aynı zamanda değer yaratan ve kendi içinde bir kültür inşa eden bir organizasyondur. Bu bağlamda mekan, çalışanların kurumsal kimlikle özdeşleşmesini sağlayan ve işin ruhunu yansıtan bir araç haline gelir.

Böylece, Remy Global Ofis İç Mekan Projesi, mimari açıdan bütüncül bir çerçeve içinde, dijital çağın gerektirdiği hızlı adaptasyon becerilerini desteklerken, kurumsal kimlikle uyumlu bir mekansal atmosfer yaratır. Uzun vadeli kullanım senaryolarına esnek yanıt verme, mekanın yalnızca güncel ihtiyaçları karşılamakla kalmayıp geleceğin belirsizliklerine de hazırlıklı olmasını sağlar. Son tahlilde, ofis kavramının sınırlarını genişleten, yenilikçi ve kolektif üretimi öne çıkaran bu yaklaşım, hem mekanın hem de kurum kültürünün sürekli gelişimine imkan veren bir öğrenme alanı inşa eder.

MY Çiftlik Evi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 18:36:09 EEST

Mimarlık Ofisi : Lungo Fucile Mimarlık

Adana'daki MY Çiftlik Evi, Lungo Fucile Mimarlık tarafından tasarlandı.

Adana'nın geleneksel çiftlik evlerinden referans alarak modern bir yorumla tasarlanan bu yapı, çevresiyle güçlü bir etkileşim kuran çağdaş bir konut olarak kurgulanmıştır. Bölgenin iklimsel ve coğrafi özellikleri dikkate alınarak oluşturulan tasarım, hem kullanıcının konforunu artırmayı hem de doğal çevreyle uyum içinde olmayı amaçlamaktadır.

Mekânsal organizasyon, çiftlik evinin dinamiklerine uygun şekilde planlanmış olup, zemin kat yaşam alanları ile dış mekân ilişkisi güçlü tutulmuştur. Kullanıcıların bahçeyle doğrudan temasını sağlamak amacıyla geniş açıklıklar ve geçirgen cephe elemanları tercih edilmiştir. Zemin katta, bölgenin doğal dokusuna atıfta bulunarak yerel limra taşı kullanılmış.

İklimsel sürdürülebilirlik açısından kuzey-güney yönelimi dikkate alınarak tasarlanan yapı, doğal esintilerden maksimum düzeyde faydalanacak şekilde konumlandırılmıştır. Cephede kullanılan hareketli panjurlar ve metal meshler günün farklı saatlerinde ışık ve gölge oyunları yaratarak mekânsal deneyimi zenginleştirmektedir.

Bu çiftlik evi, geleneksel malzeme ve mekân kullanımını çağdaş mimari prensiplerle birleştirerek, hem işlevsel hem de estetik bir bütünlük sunan bir yapı olarak öne çıkmaktadır. Adana'nın kırsal dokusuna saygılı, modern bir yaşam alanı yaratma hedefiyle hayata geçirilen proje, bulunduğu çevreyle doğal bir uyum içindedir.

Hayal Urla Evleri

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 18:33:18 EEST

Mimarlık Ofisi : Modernmimarlar Tasarım Danışmanlık

Modernmimarlar Tasarım Danışmanlık tarafından tasarlanan "Hayal Urla Evleri", İzmir'de yer alıyor.

Ev tasarlamak, her şeyden önce ev denilen varlığın ne olduğu ve evin bir mekan olarak insan için ne ifade ettiğini anlamaktır.

Bilindiği gibi doğada bütün canlılar yaşadığı coğrafyanın koşullarına uyum sağlayabilen fiziksel özelliklere sahiptirler. Dolayısıyla öncelikli korunma mekanları kendi bedenleridir. Bu nedenle barınmak için doğayı değiştirmek ve dönüştürmek gibi bir uğraş içinde olmazlar. İnsan ise içinde olduğu coğrafyanın koşulları ne olursa olsun zayıf ve savunmasız bedeni olduğu için doğayı değiştirip dönüştürerek kendine bir sığınak yapabilmeyi düşünür. Bu düşünsel eylem sonra fiziksel eyleme dönüşerek bir sığınak yaratılır. İnsanın yarattığı bu sığınak sadece onun fiziksel varlığı için koruyucu bir beden değil ruhsal varlığı için de bir yer'dir artık.

Dolayısıyla bir yer olarak ev, insanın fiziksel ve ruhsal varlığıyla özdeş bir mekandır. Bu nedenle içinde bulunduğu coğrafyanın toplumsal, ekonomik ve kültürel özelliklerini yansıtarak çeşitlilik gösterir. Ev her koşulda bulunduğu yer'e ait olan bir mekandır. Eğer o yer'e ait değilse zaman içinde değişip dönüşerek o yer'e ait olmaya çalışır.

Heidegger'in dasein (varoluş) ve dwelling (ikamet etme) arasındaki ilişkiyi "yer" kavramı ile açıklamaktadır. Ona göre yer algısının oluşması ancak "ev"ile olasıdır(1). Çünkü ev insan için dün, bugün ve yarın'dır. Tuan'a göre insanlar için en önemli, en popüler yer "ev"dir. Her insan doğduğundan itibaren kendisine bir yer edinir bu anlamda "ilk yer bilincin hatırlandığı mekan ise onun ilk ev"idir (2). Bachelard'a göre çocukluk döneminde hatırlanan ev, sonraları dışarısıyla ilişki kurmamızı sağlayan ilk dünya, ilk evren'dir. Ev bu yönüyle diğer mekanları anlamamızı sağlayan "birincil mekan"dır. Dolayısıyla düş kurmanın mekanıdır ev(3). "Ev " insanın 'kendisi' olduğu 'yer'dir".

İşte, Hayal Urla evlerinin tasarım yaklaşımı ev'in ilk yer, birincil mekan olma ve dış dünya ile bağ kurmamızda önemli bir eşik olması düşüncesiyle kurgulanmıştır.

Urla, son yıllarda metropol yaşamının getirdiği yorgunluktan kaçmak isteyenler için, adeta bir tür sığınma limanı konumunda olan bir ilçedir. İlçe, sakinliği, İzmir'e ve çevredeki tarihsel, kültürel ve turizm alanlarına yakınlığı, eşsiz doğası, iklimsel özellikleri ile tarihsel ve kültürel zenginlikleriyle öne çıkmaktadır. Malgaca Çarşısı, sanat sokağı, üzüm bağları ve bağ yolu gibi mekansal odaklar ile cazip bir kentsel-kırsal yaşam alanı sunmaktadır.

Urla, sahip olduğu bu özellikler nedeniyle bugün için, ikinci ev ya da alternatif bir yaşam alanlarını tercih eden kullanıcılar için hazırlanan bir çok projenin yer aldığı bir cazibe merkezi konumundadır. Bu anlamda ilçenin her yeri neredeyse bir şantiyeye dönüşmüş durumdadır.

Yeni yapılan farklı ölçeklerdeki projelerin tasarım hikayelerine göz atıldığında Urla'nın yerel yaşam ve geleneksel mimari özelliklerine vurgu yaptığı görülmektedir. Bu bağlamda farklı ölçeklerdeki bir çok proje, yerleşme özellikleri plan tipolojileri, cephe karakteristikleri, vadettiği yaşam deneyimi açısından tüketim toplumuna yönelik popülist yaklaşımları içerdiği görülmektedir.

Bu nedenle Hayal Urla Evleri'nin mimari konsepti, yukarıda açıklanan "ev" in anlamından uzaklaşmadan, ev aracılığıyla bir yer tasarlamaktır. Evler, farklı olmaya çalışmayan, basit kütlesel ve mekansal organizasyona sahiptirler. Urla'nın tarihsel evlerinin mekânsal tipolojilerini yorumlayarak bir araya gelen üç farklı tipteki bu evlerin mimari kurgusu bir yer oluşturmaya yöneliktir.

Ev'ler, bir sokak etrafında yan yana ve bağımsız birimler olarak konumlanmaktadır. Evlerin bir araya gelişinde en önemli tasarım ilkesi hem komşuluk ilişkisini güçlendirecek hem de mahremiyet eşiklerini sağlayacak bir organizasyonu gerçekleştirmektir. Bu amaçla tüm evlerin girişleri sokak cephesinden yapılmıştır. Evlerin sokak cepheleri evi yan bahçeye taşıyan bir kanopi ile çevrelenmektedir.

Her evin alt zemin, üst zemin katı ve bahçeleri bulunmaktadır. Kat ve bahçeler arasındaki ilişki yan bahçelerle sağlanmaktadır. Evlerin cephesini var eden mimari elemanları çatı imgesi ve bahçe kanopileri olup bunlar iç mekan ve dış mekan arasında akışkan bir arayüz yaratmaktadır.

Kaynaklar
Heidegger, M. (2018),Varlık ve Zaman, çev. K. Ökten, Alfa Basım Yayınevi, İstanbul.
Tuan, Yi-Fu,(2000), Space and Place The Perspective of Experience, Universite of Minnesota Press, 2001, ABD.
Bachelard, G. (2013). Mekanın Poetikası, çev. A.Tümertekin, Kesit Yayıncılık, İstanbul.

Yeşilpınar Kentsel Dönüşüm

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 15:00:56 EEST

Mimarlık Ofisi : PDG Mimarlar

Eyüpsultan ilçesine bağlı Yeşilpınar Mahallesi'nde yapılan kentsel dönüşüm projesi, mahallenin Vialand ile sonlanan eşiğinin son noktası.

Burası hem kot hem de işletme tipolojisi nedeniyle mahalle sınırı olarak görülebilir. Başka bir bakış açısıyla mahallenin dönüşüme başladığı nokta olarak değerlendirildiğinde ise bir "Başlangıç Noktası'dır. Bu yaklaşım sayesinde proje, yakın zamanda mahalleye temas ederek nitelik ya da güvenlik sorunu olan yapıların dönüşümünde de bir rol model olma potansiyeli taşımaktadır.

Mahalleye duvar örmeyen bir anlayışla tasarlanan Yeşilpınar Evleri, bu özelliğini sadece mekânsal olarak gerçekleştirmekle kalmamış; bünyesinde mahalleye hizmet eden kreş, kütüphane ve sağlık ocağı kurgulanmıştır. Ayrıca yapının konumlanışı, mahallenin ulaşım ağının sürekliliği de göz önünde tutularak her etapta avluların oluşmasına izin verecek şekilde tasarlanmıştır. 4 etaptan oluşan projedeki 4 avlu da birbirine geçişi mümkün kılmakta ve herkes tarafından kullanılabilecek park, spor araç gereçleri ve yeşil alanlardan oluşmaktadır.

Bu ölçekteki bir kentsel dönüşüm projesinin çevresine duvar örülmemesi; kentte duvar örmeden o kentin, mahallenin parçası olan bir dönüşüm senaryosunun oluşturması ile bölgeye hizmet eden nitelikli kamusal alanlar ve fonksiyonların da projeye entegre olmasının sadece dönüşüm alanındaki hak sahiplerinin değil bölge halkının da yaşamlarına etki edeceği öngörülmektedir. Proje sadece niteliksiz ve dayanıksız yapıların yenilenmesi olarak değil; yeşil alan sürekliliği, ulaşım sürekliliği gibi çevresini büyük oranda etkileyecek bir katalizör olarak görülmelidir.

ARA(O)DA

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 14:51:10 EEST

Melt Studio tarafından tasarlanan "ARA(O)DA", Ankara'da sergilendi.

Ara[o]da, aradalık halini sorgulamaya açan hareketli bir mekânsal yerleştirmedir ve bir Avrupa Birliği projesi olan Culture Civic: Kültür Sanat Programı tarafından finanse edilmiştir.

Ara[o]da çıkış noktası olarak günümüzün belirsiz dünyasında bireylerin yaşadığı "git(eme)me-kal(ama)ma" ikiliğini merkezine alır. Yaşanılan coğrafya koşullarının sebep olduğu bu ikilik, yerleşme/yer değiştirme kararının potansiyeline ulaşma kaygısı taşıyan bireyler üzerindeki ağırlığı ve sıkışmışlığı ifade eder. Bu sıkışmışlık, bireylerin bulundukları konumda öz-gerçekleştirme imkanlarının kısıtlanması ve dolayısıyla potansiyel bir mobilite zorunluluğu hissetmeleri ile karakterize olur. Çoğumuzun aşina olduğu bu ikiliğin, daha keskin bir ifadeyle ikilemin sorunu, ideal olan meskeni edinme arayışının mutlak bir dikotomi olarak ele alınmasıdır. Oysa ki, hızla dönüşen dünyada, gitme ya da kalma kararından bağımsız olarak, her durumda bireyleri söz gelimi "seçtikleri" yere yabancılaştıran bir "aradalık hali" mevcuttur. Bu aradalık hali, bireylerin ne tam olarak yerleşik ne de tamamen mobil olabildikleri, sürekli bir geçiş ve adaptasyon sürecinde bulundukları bir durumu ifade eder. Sosyolog Zygmunt Bauman'ın "akışkan modernite" kavramında belirttiği gibi, sabitlik ve kesinlik arayışı yerini sürekli bir değişim ve belirsizliğe bırakmıştır. Bu bağlamda, "yer" kavramı sabit bir mekân olmaktan çıkarak, sürekli değişen ve dönüşen bir ilişki ağına dönüşür. Bunu göz ardı eden tüm dikotomik yaklaşımlar, gitmeme ve kalma arasındaki kritik nüansa yer ve söz açan aradalık halinin getirdiği potansiyelli alanın üstünü örter. Ara[o]da, bu aradalığı insan ölçeğinde somut bir olgu olarak ele alır ve "ne burada ne de orada olma" olgusunun tezahürünü üretebilmek için mimari mekanı sanatsal ve söylemsel bir araç olarak kullanır.

Ara[o]da üç aşamalı bir yerleştirme olarak kurgulanmıştır:

FAZ I
Aradalığın en yalın tezahürü temel bir mimari eleman olan "duvar" üzerinden kurulmuştur.

Git(eme)me-kal(ama)ma sıkışıklığı, fazlasıyla aşina olduğumuz duvarın kendi dar mekanını üreten bir çeper olması üzerinden ele alınır. Birincil ve kapalı haliyle bir sergi duvarı formunda üretilen ara[o]da, sergi mekanının sıradan bir parçasını oluşturur. Fakat diğer sergi duvarlarının aksine, ara[o]da geçirgen yapısıyla "mekan içinde bir mekan" olarak izleyiciyi içerisinde tanımladığı alanı deneyimlemeye davet eder. Sergi evresi Ka Space'de gerçekleşen Ara[o]da, formunun referansını giriş kapısının genişliğinden alarak izleyiciyi kentten ulaşılan bir deneyim alanı olarak duvarın içindeki mekana yönlendirir. İçine girilebilen duvar, izleyiciyi "beyaz küpün" ve beyaz küp içinde kaybolan dış yüzeylerinin nötr atmosferinin aksine, tamamen kontrast bir dilde kurgulanmış aradalık mekanını deneyimlemeye davet eder.

Bu sıkışık iç mekân, aynı git(eme)me-kal(ama)ma hali gibi hem çok tanıdık bir o kadar da yabancıdır. Aşina olmadığımız bir kurguyla bir araya gelen son derece tanıdık gündelik eşyalar, dar mekânın bütünleşik parçalarıdır. Buluntu eşyalarla üretilen bu kurgu, aradalığın huzursuz edici karakterini vurguladığı kadar, belirli bir döneme ait olmamalarıyla odağı nostaljik bir kurgudan tamamen uzaklaştırarak aradalık halinin "zamansızlığına" işaret etmeyi hedefler. Nesnelerin iç mekana yerleşimi her ne kadar alışılmadık olsa da yeterince vakit geçiren izleyici mesken kavramına dair kalıplaşan mekânsal bölüntülere ait bildik dizilimler fark edecek, giriş alanından yaşam alanına, çalışma alanından ıslak mekanlara, iç içe geçmiş bir bölüntülenmeyle karşılaşacaktır. Bu ara mekan, içerisinde mekânın ve nesnelerin nerede başlayıp nerede bittiğine; birbirleri arasındaki gerilime, ve parça-bütün ilişkisine dair sorgulamalar açan bir örgüye dönüşür. Yerleştirme, iç mekanı ile ürettiği arada yaşam alanı tezahürünü yalnızca duvarın getirdiği dar mekanla sınırlı çeper ile değil, bir de kent aksında konumlandırdığı yansıtıcı yüzeyle yapmaktadır. İçine girince karşılaşılan yansıtıcı yüzey, izleyiciye imgesi sürekli dönüşen kent ve yaşam alanı arasında ek bir aradalık katmanı yaratır.

FAZ II
İkincil fazda, aradalıkların çokluğuna ve algısallığına işaret etmek üzere yerleştirme açılabilir yüzeyleriyle bir etkinlik platformuna dönüşür. Böylelikle 'mekan içinde bir mekan' olan Ara[o]da, aradalığın potansiyellerine kapı aralayarak izleyenlere dönüştürülebilir, aktif bir iletişim zemini hazırlamayı hedefler. Böylelikle dönüşen mekân, bir duvar olmaktan çıkarak, aradalık kavramının farklı disiplinlere ait repertuarlar tarafından yeniden şekillendirilmesine, eğilip bükülmesine zemin hazırlayan bir araca/aparata dönüşür. Gündelik bir ikiliği insan ölçeğinde etkileşilebilen bir mekânsal deneyim haline getiren; farklı bağlamlarda hareket edip dönüşebilen; çevresini dönüştürürken kendini de yeniden şekillendirebilen bir araç.

Bu dönüşme hali, yerleştirmenin kapakları açıldıkça yavaş yavaş dışarı saçtığı ışıkla vurgulanırken, kente yansıyan ve kentliyi tetikleyerek etkileşmeye davet eden bir arzu nesnesi de tanımlar. Yerleştirmenin iç mekanının sahip olduğu yeşil renk, neredeyse rahatsız edici bir dikkat çekme halini hedeflerken aynı zamanda bir "provokatif yeşil kutu" olmayı amaçlar. Yeşil ekranları referans alan bu kurgu, mekan ve objelerin bütünleşerek neredeyse bir rölyefe dönüşmesine zemin hazırlamanın yanı sıra mekanın varoluşu itibariyle sürekli olarak bir kimlik ve aidiyet arayışı içinde olmasını dolayısıyla üstüne yansıtılan, entegre edilene göre sürekli olarak dönüşmeye teşne olduğunun altını çizer.

Bir sergi nesnesi olarak izleyiciyi arada olma hali ile tanıştıran (ya da yüzleştiren) yerleştirme, kapakları açılıp hareket ettirilerek sergi mekanının kurgusunu değiştirmeye başlar ve aradalık haliyle yüzleşmenin bir adım ötesine geçerek olası bir dizi karşılaşma etkinliği için bir platforma dönüşmesi hedeflenir. Bu çerçevede, karşılaşmalar serisi boyunca dönüşen yerleştirme, müzik, göç ve tasarım gibi çeşitli alanlardan uzmanları ve dinleyicilerin bakış açılarını bir araya getiren etkinlikler aracılığıyla aradalık kavramının disiplinlerarası ve çok yönlü bir şekilde ele alınmasına aracı oldu. Müzikteki aradalık, tonal geçişler ve aidiyet-yabancılaşma kavramları üzerinden performatif bir dinleti ile irdelendi. Göç bağlamında, gitme-kalma ikileminin ötesinde, aradalık deneyiminin karmaşık boyutları keşfedildi. Tasarım bağlamında ise, kişisel aradalık halleri, aidiyet ve kimlik sıkışmaları ile üretim süreçleri arasındaki etkileşimler tartışıldı. Etkinlikler, dinleyicileri ve katılımcıları aradalık kavramının farklı boyutlarını keşfetmeye davet etti. Müzikteki duygusal geçişlerden, göçün karmaşık deneyimlerine, tasarımın kişisel yolculuklarına kadar geniş bir yelpazede ele alındı. Katılımcılar, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde aradalık deneyimlerini sorgulama ve paylaşma fırsatı buldu. Yerleştirme, sadece bir sergi nesnesi olmanın ötesinde, farklı disiplinlerden bakış açılarını bir araya getiren ve aradalık kavramını çok yönlü bir şekilde ele alan dinamik bir platforma dönüşme hedefini gerçekleştirdi.

FAZ III
Seyahat eden bir mekânsal yerleştirme olarak kurgulanan ara[o]da, üçüncü fazında ise Ka Space'den çıkarak ODTÜ Mimarlık fakültesine taşındı. Ara[o]da bu kez yalnızca hareket eden, kendini ve etrafını dönüştürebilen bir mekânsal nesne değil, direk olarak müdahale edilmeye açık bir yüzey haline dönüştü. Bir açık çağrı ile seçilen farklı sınıflardan mimarlık öğrencileri ile düzenlenen bir haftalık atölyede, öğrencilerden ara[o]da'dan kendi buldukları kavramsal/fiziksel aradalıklar üzerinden yerleştirmenin kendisine müdahale ederek dönüştürmeleri beklendi. Farklı ölçekler ve ortamlar üzerinden gelen yaklaşımlar ile ara[o]da yüzeyinden başlayarak fakülte galerisine saçılan katmanlı bir sergi ile ara[o]da yolculuğuna ara verdi.

Vaniköy Camisi Peyzaj Projesi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 11:44:24 EEST

Mimarlık Ofisi : caps.office

caps.office tarafından tasarlanan "Vaniköy Camisi Peyzaj Projesi", İstanbul'da yer alıyor.

Vani Mehmed Efendi tarafından 1665-66 yılında yaptırılan ve 358 yıllık bir tarihi mirasa sahip olan Vaniköy Camii, 2020 Kasım ayında meydana gelen yangında büyük oranda tahrip olmuştur. İstanbul Boğazının Anadolu yakasında yer alan ve kamusal kıyı sürekliliği zayıf bir kordonda yer alan cami restorasyonu sonrasında yeniden kullanıma açılarak Kuleli Askerî Lisesi ile Vaniköy Parkı arasında kıyı erişimi olan tek kamusal mekân haline gelmiştir. Boğaziçi'nin en dar kesitinde yer alan Vaniköy, kıyı silüetinin iyi izlendiği kent içi izlek alanlardan bir tanesidir. "Vaniköy Camisi Projesi", mimari mekânın yerel kimliği ve kültürel belleğine ait unsurları peyzaj katalizörü olarak kullanarak, kamusal alanda yeniden görünür hale getirmenin amaçlandığı mikro bir arayüz olarak çalışılmıştır. Cami iç mekanlarında gözlemlediğimiz ahşap oymalardaki bitkisel desenler, peyzaj hafızasının önemli bir parçası olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu desenler, kent mobilyalarında kullanılabilecek örüntülere dönüştürülerek kullanılmıştır. Bu yaklaşım, tarihsel ve kültürel öğelerin modern tasarım dillerine entegre edilmesine olanak sağlarken, aynı zamanda geçmişin estetik değerlerini kamusal açık alanda görünür hale getirerek geleceğe taşımayı hedeflemiştir.

Yangında büyük zarar gören ve artık taşıyıcı sistemi destekleyemeyecek olan caminin ahşap strüktür elemanları, hafızanın bir parçası olarak alanda yeniden kullanılmıştır. Yangından kurtarılan yapının strüktürünü oluşturan ahşap taşıyıcılar hafızanın bir parçası olarak avluda yeni bir kullanım amacı ile dönüştürülmüştür. Zamanın durduğu o anı hafızalarda canlı tutan ahşapların çeperinde epoksi bir kabuk yer alır. İki farklı yükseklikte tasarlanan ahşap aydınlatma elemanları, avlunun temel aydınlatmasını üstlenmekte, sakin ve dingin bir bahçe kurgusuna biyoçeşitliliği yüksek bitki kompozisyonları eşlik etmektedir.

Bu süreç, hafızanın fiziksel bir temsilini sunarak, topluluğun kültürel geçmişini ve kimliğini koruma çabasını pekiştirmektedir. Ahşap elemanların yeniden değerlendirilmesi, estetik bir dokunuşun ötesinde geçmişle kurulan duygusal bir bağa işaret etmekte, bu şekilde, mekânın hikayesini anlatan unsurlar, günümüzde de varlıklarını sürdürerek, kentin hafızasında kalıcı bir yer edinmektedir. Kentsel belleğin mekânsal tezahürünün aslında kaybolduğu ve kurtarılamayacağı düşünülen yapısal elemanların yeniden kullanılmasıyla sürdüren, kamusal sürekliliği zayıf bir kıyı aksında mikro ölçekte olsa da erişimi yüksek bir kamusal alan olarak ele alınan proje aslında küçük mekanların bütünsel ele alınarak kentsel belleğe katkısını öne çıkartmaktadır.

İstanbul Sanat / Haliç Tersanesi İç Mimari Projesi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 11:39:44 EEST

Mimarlık Ofisi : Erginoğlu & Çalışlar Mimarlık

Novos Mimarlık tarafından tasarlanan "İstanbul Sanat / Haliç Tersanesi İç Mimari Projesi", Beyoğlu'nda yer alıyor.

Haliç kıyısında yer alan Tersane-i Amire, Osmanlı İmparatorluğu'nun ana üssü ve donanma tersanesiydi. "Haliç", "Camialtı" ve "Taşkızak" adı altında üç farklı yerleşimden oluşmakta. Bu yerleşimlerden Haliç Tersanesi günümüze kadar tersane olarak kullanılmaya devam eden tek bölümdür. 16'ncı yüzyılda Yavuz Sultan Selim döneminde gelişen tersane, 1800'lerde modernleştirilmiştir. O dönemden kalan izler, binalardaki mimari ayrıntılarda ve gemilerin bakımının yapıldığı havuzlarda hâlâ belirgindir.

2018 yılında Erginoğlu & Çalışlar tarafından hazırlanan yeniden işlevlendirme projeleri kapsamında, Haliç Tersanesi'nde bulunan beş bloğun yenileme çalışmalarına başlanmıştır. Restorasyon süreçleri bu dönemde başlatılan hangarların inşaatları 2023 yılında tamamlanmıştır. Hangarların tamamlanmasının ardından, İBB 2023 yılında Haliç Tersanesi sürecine yeniden odaklanmıştır ve bu kapsamda Novos Architecture Studio ile birlikte çalışarak İstanbul Sanat Müzesi'ni açmayı planlanmıştır.

Haliç Tersanesi'nin bir kısmı tersane olarak kullanılırken, restore edilen yapıların iç mekanları kültür sanat programları için tasarlandı. Beş bloktan oluşan ilk etabın 4 bloğu İstanbul Sanat Müzesi ve Atölyeleri olarak tasarlandı. İki ana taş yapı; C ve D Bloklar müzenin ana sergi mekanları olarak düzenlendi. Bu yapıların önünde yer alan A Blok iç mekanı müzenin mağazası ve danışması olarak ele alındı. Bakım havuzunun yanında yer alan E Blok ise çocuklar için sanat atölyeleri ve kafe olarak düzenlendi. Bu sayede sergi mekanına hizmet eden programlar alanın geneline yayılarak yerleştirildi. Girişte bulunan B Blok ise Performans ve Kültür Merkezi olarak programlandı ve proje süreci devam etmekte.

Müze olarak planlanan C ve D Bloklar İstanbul Sanat (Haliç Tersanesi) adıyla hayata geçti. Yüksek ve tek mekana sahip olan C Blok'ta sergileme yerleşimi bu mekanının mimarisini ortaya çıkaracak şekilde planlandı. Girişte ziyaretçileri karşılayan, kendi ayakları üzerinde duran bir duvar yer almakta. Bu duvar hem serginin içeriğinin yazıldığı hem de arkasındaki mekanı saklayan bir konuma sahip. Yapının çevresinde yer alan sergileme duvarları ise çatıyı ayakta tutan çelik konstrüksiyonun önüne yerleşiyor. Zeminden ve tavandan kopuk olarak yerleştirilen bu duvarlar yapının mevcut tarihi taş duvarlarını kendine arka plan yapıyor.

Yerleşimin merkezinde olan D Blok ise tarihi taş duvarları ile çevredeki yapılardan kendini ayrıştırmakta. İki katlı olan bu yapı bir önceki yenilenme sürecinde siyah renge sahip çelik konstrüksiyon ile ayağa kaldırılmış. Bu mekanın içine eklenen sergi duvarları mevcut duvarların önünde yer alıyor, mevcuta olan mesafesini koruyor. 77 metre uzunluğa sahip hangarın içinde farklı sergileme mekanları kurgulandı. Odalar, holler ve koridorlardan oluşan bu mekanlar hangarın perspektifini, derinliğini kaybetmeyecek şekilde yerleştirildi.

Müzenin girişinde yer alan A Blok ise danışma ve müze mağazası programlarını birlikte barındırmakta. Yapının giriş-çıkış koridor aksında, danışma ve satış birimi için tasarlanan ahşap ünite yer alıyor. Arka koridorda ise farklı ürün sergileme tiplerine olanak veren beyaz renkte mağazanın sergileme mobilyaları bulunuyor.

Müzenin sanat atölyelerinin yapılacağı mekanlar ise E Blok'ta planlandı. Bu sayede müzenin kapalı olduğu zamanlarda da atölyeler açık olabiliyor. Çocuk etkinlikleri için planlanan mekanlar birinci katta yer alıyor. Küçük bir sahne/etkinlik alanı, grup çalışmaları ve bireysel atölyeler için farklı mobilyalar tasarlandı ve mekana yerleştirildi. Zemin kat ise önünde yer alan terası ve kafe mekanı ile aileler için bir bekleme, zaman geçirme alanı olarak planlandı.

Quartz Plaza

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 11:36:03 EEST

Salon Alper Derinboğaz tarafından tasarlanan "Quartz Plaza", İstanbul'da yer alıyor.

Quartz Plaza: Jeolojik Zamanın Kristalize İzleri

Quartz Plaza, jeolojik katmanlarla kurduğu bağ ve çift cidarlı cephesiyle enerji verimliliğini artıran sürdürülebilir bir yapı modeli sunuyor.

Quartz Plaza, İstanbul'da yer alan bir ofis binası projesidir. Yapının yer aldığı bölge, 1999 depreminden bu yana devam eden inşaat projeleri nedeniyle sık sık dönüşüm geçirmiştir. Bu sürekli değişim ortamında proje, şehrin kalıcı bir katmanı olan jeomorfoloji ile bağlantı kurmayı amaçlamaktadır.

Proje, jeomorfolojik oluşumlara atıfta bulunan 'Miyosen Dönemi'nden kalma iki farklı tabakanın birleştiği noktada yer almakta olup inşaat alanının jeolojik verilerinden ilham alır. İstanbul oluşumunun coğrafi özelliklerle şekillendiği düşünüldüğünde, yapı da bu zamansız tabakayla ilişki kurmayı hedeflemektedir.

Proje alanının jeolojik temeli, paralel hizalanmalarla karakterize edilen metamorfik bir kayaç olan şistten oluşur. Bu özellik, binanın farklı detaylarına yön veren temel bir parametredir. Cephe kaplamalarındaki algoritmik dikey doku, ilhamını şiste özgü katmanlı bir yapı oluşturan mika mineralinin özelliklerinden alır. Ayrıca, şistte bulunan ve yapıya adını veren kristal bir mineral olan kuvarsın incelenmesi, cephede kristal benzeri bir etki yaratmak amacıyla cam yapı elemanlarının kullanımını teşvik etmiştir. Açık planlı ofis alanlarını çevreleyen cam giydirme cephe, yapının formuna ve yüksekliğine uyum sağlayan açılı cam panellerden oluşmakta ve yapının ölçeğiyle bütünleşen bir yaklaşım sergilemektedir.

Bir Malzeme Olarak Camın Keşfi

Kum, kül ve kireçtaşı gibi toprak bileşenlerinden elde edilen cam, mimari tasarımlarda genellikle şeffaf ve aydınlık alanlar oluşturmaya olanak tanır. Ancak cam, şeffaflığın ötesinde güçlü estetik niteliklere de sahiptir. Bu nedenle proje, camı yalnızca şeffaf bir yüzey olarak değil, yarı kütlesel bir malzeme olarak ele almaktadır.

Cam cephe, hem cam prizmalarda hem de kristal oluşumlarda gözlemlenen ışık kırılmalarını temel almaktadır. Cephe modülleri açılı olarak konumlandırılmış iki cam panelden oluşarak ışığın kırılma ve kristalize olma etkisine atıfta bulunur ve çevreden yansıyan görüntüler iki farklı açıda birleştirilir. Daha dar olan cam paneller, kristalize olma etkisini simüle eden bir katmanla kaplanmıştır.

İç Mekanların Gün Işığı ile Renklendirilmesi

Cephede açılı cam panellerin ve ışık kırıcı malzemelerin kullanılması, iç mekan tasarımındaki renk ve malzeme seçiminde de yalın bir yaklaşımı mümkün kılmaktadır. Güneş ışığı açıları gün boyu değiştikçe, cepheden giren ışıklar kırılma ve yansıma yoluyla iç mekanlarda çoklu bir renk paleti oluşturmaktadır. Nervürlü camdan yapılmış ofis bölmeleri ve sehpalar da, cephenin oluşturduğu kırılma etkisini güçlendirmektedir.

Çift Cidarlı Cephe

Yapının ısıtma ve soğutma safhalarında karbon ayak izi ve işletme maliyetlerinin en aza indirgenmesi amacıyla, kuzeybatı ve kuzeydoğu cephelerindeki çerçevelerde ayarlanabilir havalandırma menfezleri kullanılmış ve çift cidarlı bir cephe sistemi tasarlanmıştır. Bu sistem, hem yaz hem de kış aylarında binanın termal verimliliğini artırmaktadır. Kış aylarında havalandırma menfezleri kapalı tutularak, çift cidar arasındaki boşlukta ısınan hava muhafaza edilmekte ve böylece ısı kaybı minimize edilmektedir. Yaz aylarında ise havalandırma menfezleri açılarak boşluktaki hava akışı hızlandırılır; bu sayede sıcak havanın dışarı aktarılması sağlanırken, ısı kazancına karşı ek bir yalıtım sağlanır. Bu sistem, yalnızca enerji verimliliğini artırmakla kalmayıp, aynı zamanda cephenin akustik performansını da iyileştirmektedir. Araç gürültüsü ve rüzgar kaynaklı dış sesleri azaltarak iç mekanlarda daha konforlu bir yaşam ortamı sunmaktadır.

Plan Organizasyonu ve Termal Kütle

Ofis alanlarında mahremiyet, masif duvarlar yerine kullanılan dokulu cam paneller aracılığıyla sağlanmakta; böylece açık ofis kurgusu bozulmadan korunmaktadır. Ofis ve showroom oturma alanlarında tercih edilen modüler yerleşim sistemi, mekânsal düzenin esnekliğini artırarak farklı kullanıcı ihtiyaçlarına kolaylıkla uyum sağlayabilmektedir.

Yapının çekirdeği, termal kütle etkisinden yararlanmak amacıyla binanın gölgede kalan köşesine yerleştirilmiştir. Bu konumlandırma, iç mekânda daha dengeli bir ısıl konfor sağlamaktadır. Kat planları, açıklık ve uyarlanabilirlik esas alınarak tasarlanmış; bu sayede değişen kullanım senaryolarına uygun, esnek mekânsal çözümler geliştirilmiştir. Resepsiyon alanı doğrudan çekirdeğe entegre edilmiş, plan şeması ise özel ofislerin yerleşimini ortak alanlarla ilişkilendirerek tanımlanmıştır.

Çarşı Caddesi Çevre Düzenleme Projesi

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 11:34:14 EEST

Az Uz Mimarlık tarafından tasarlanan "Çarşı Caddesi Çevre Düzenleme Projesi", Bağcılar'da yer alıyor.

Proje alanı, İstanbul'da kentsel yoğunluğun en fazla olduğu yerleşimlerden biri olan Bağcılar'da bulunan ve eskiden "Yürüyüş Yolu" adıyla bilinen araç trafiğine kapalı, zemin katta ticari işletmelerin bulunduğu konut bloklarına komşu Çarşı Caddesi'dir. Alan, 2021 yılında tamamlanan İstanbul'un en büyük meydanlarından biri olan Bağcılar Meydanı'na açılmaktadır. Esasında bu meydana açılan caddeler içinde trafiğe kapalı bir çarşı alanı olan yegâne eksendir. Bu yönüyle aslında hem meydanı besleyen hem de meydandan beslenen bir kamusal alan uzantısıdır. Cadde bilhassa hafta sonu çok yoğun bir kullanıcı akışına sahiptir. Günün erken saatlerinde ticari birimleri beslemek üzere belirli bir süre için araç trafiğine açılır. Çarşı Caddesi yaklaşık 600m uzunluğundadır, eni 14m ila 25m arasında değişmektedir. Caddede yaklaşık %2'lik bir eğim vardır. Bir uçtan bir uca 600m'de yaklaşık 13m'lik bir fark söz konusudur. Projeden evvel cadde, bütünlük arz etmeyen yıpranmış ve hasarlı oldukça nötr andezit bir döşeme kaplamasına, belli bir düzeni takip etmeyen aralıklarla yapılmış (ağırlıkla ıhlamur) ağaçlandırmaya, askı aydınlatma elemanlarına ve bazı asma dekoratif aydınlatma unsurlarına sahipti. Projede kapsamında tüm caddenin yeni bir yaklaşımla ele alınması istendi. İşveren (Bağcılar Belediyesi) ve teşkilatlanmış kullanıcıların (Çarşı Caddesi Esnaf Derneği) istekleri dikkatle ele alınarak sürece başlandı.

Proje Girdileri:
Bağcılar Belediyesi, Cadde'deki sosyal, kentsel niteliği artmasını, Halkın bu kamusal alanda daha güzel vakit geçirebilmesini amaçlıyordu. Tüm caddeyi birleştirebilecek ortak bir kimlik, cephe tabela sistemi üzerinde duruyordu. Esnaf ise caddenin girişlerinde kemerli bir cephe tasarımı olmasını istiyordu. Proje aktörlerinin bazı teknik istekleri ise şu şekilde idi: Belediye, kullanılacak malzemelerin bilhassa döşeme kaplamalarının temininde sorun çıkmayacak yerli ürünler kullanılmasını istiyordu zira olası bakım onarım faaliyetlerinde aynı malzemeleri tedarik edememenin tasarım bütünlüğünü bozabilecek sıkıntıları olacağını öngörüyorlardı. Esnaf ise aktif ticari yaşamlarının zedelenmemesi için (bilhassa kiralık dükkân sahipleri) tüm sürecin çok hızlı bitirilmesini istiyordu. Ayrıca yoğunluktan ve yer yer caddenin daralmasından ötürü cadde üzerinde oturma alanları istenmiyordu.

Proje Girdilerinin Tahlili:
Söz konusu proje girdileri hassasça incelendi.

Belediye'nin istekleri değerlendirildiğinde şu sonuçlar ortaya çıktı:

Bağcılar kentsel dönüşümün süratle devam ettiği bir ilçe olduğundan Çarşı Caddesi'nin de bu durumdan etkilenmemesi kaçınılmazdı. Dolayısı ile dükkân cephelerine getirilecek standartlar yahut duvarla göre tasarlanmış aplik/askı türü aydınlatma sistemlerinin her bina yıkıldığında zedeleneceği durumu karar vericilere izah edildi. Zira kentsel dönüşüme giren yapılar farklı çekme mesafeleri ile eski izlerinden geriye doğru çekilebiliyordu. (Caddede oluşan yaklaşık 10m'lik en farkının sebeplerinden biri de bu idi.) Dolayısı ile yapılacak tasarımda caddenin fiziki çeperleri olan blokların kalıcı olmadığı ve tasarımın bunlardan bağımsız ayakta kalabilmesi gerekliliği ortaya çıkıyordu. Bu nedenle iki tedbir alındı: 1. Döşeme kaplaması orta kısımda sabitken kenarlarda yapıların zamanla yıkılıp tekrar yapılması göz önünde bulundurularak daha esnek bir dille ele alındı. 2.Aydınlatma sistemi bloklardan bağımsız strüktürlerle çözüldü.

Esnaf'ın istekleri değerlendirildiğinde şu sonuçlar ortaya çıktı:

Esnaf'ın caddede görmek istedikleri imgelere saygı duyulmakla birlikte caddeye yapılacak herhangi bir cepheli giriş tasarımının meydandan yoğun kent dokusu içine doğru uzanan çok kıymetli kentsel boşluğun kapanmasına sebep olacağı kendilerine izah edildi. Meydandan bakıldığında caddenin sunduğu kentsel boşluğun ve akışın çok mühim olduğu ve bu potansiyelin değerlendirilmesi gerektiği kendilerine anlatıldı. Ayrıca %2'lik eğim meydandan yukarı doğru yükseldiğinden girişte bu eğimin de çok etkileyici bir perspektif sunma potansiyeli olacağının altı çizildi. Dolayısı ile kendilerine 'cephe' yerine kent kullanıcılarının içine girip parçası olacağı bir 'perspektif' tasarımı vaat edildi.

Tasarım Kararları:
1. Projenin ve alanın kentsel tahlili yapıldığında bu caddeye aslında organik bir alışveriş merkezi denilebilir. Hemen güneyinde açıldığı büyük meydanın altında oldukça geniş bir yeraltı otoparkı mevcuttur. Metro durağı yakındır. Dolayısı ile kullanıcılar için kolay erişilebilir bir noktadır. Bir alışveriş merkezinde olabilecek hemen tüm ticari faaliyetler cadde üzerinde hâlihazırda mevcuttur. Dolayısı ile Çarşı Caddesi'ne açık havada, ağaçlar içinde meydanla bütünleşik, kullanıcılarına çok daha geniş seçim ve hareket özgürlüğü veren bir alışveriş merkezidir denebilir. Ancak Cadde'nin alışveriş merkezinden farklı olarak bir kimlik/bütünlük eksikliğinin mevcut olduğu değerlendirilmiştir. Bu nedenle mimari/peyzaj kararlarından evvel kentsel bir tahlille grafik tasarımına yönelinmiş ve buraya bir isim ve bir logo tasarlanmıştır: "Çarşı Cadde"... Logo aslında fraktal olarak tasarlanan aydınlatma kemerleri ile aynı oranlara sahiptir.

Dolayısı ile kullanıcılar artık bir bütünlük arz eden, kimliği olan ama özel bir girişimin de sahibi olmadığı kamusal bir alanda bulunma, alışveriş etme ve gezinti tecrübesine sahip olacaklardır. Böylelikle halkın bu alan için kentsel bilincinin ve sahiplenme duygusunun artması hedeflenmiştir.

2. Alanda yapılan incelemelerde ilk göze çarpan yoğunluğa bağlı "akış" hissidir. Caddede özellikle hafta sonu şaşırtıcı bir dinamizm göze çarpmaktadır. Bu hissin meydanla bütünleşmesi ve kentsel boşluğun meydanla bağlanması hedeflenmiştir. Akışın izinin büyük bir tasarım girdisi olduğu varsayılmıştır. Dolayısı ile döşeme kaplamasında diyagonal iki sıranın birleştirilmesiyle merkez hattı tasarlanarak meydandan içeri doğru akış hissi somutlaştırılmak istenmiştir. Bu nedenle merkezde ön plana çıkması istenen yeşil-gri diyabaz taşı tercih edilerek bu hissiyat başrole konulmuştur. Güvenlik tedbirleri nedeniyle cilalanmasa da diyabazın komşusu mat ve dokulu bergama grisine göre yansıtıcılığı daha yüksektir. Böylelikle caddedeki hafif eğimle daha görünür hale gelecek merkez hattı aynı zamanda daha parlak olacaktır.

3. Yukarıda değinilen tahlillerden hareketle caddeyi kuşatan yapıların kentsel dönüşüm sebebiyle geçiciliğinin farkında olarak bir tasarım geliştirilmesi gerekmiştir. Esnafın "kemerli giriş cephesi" isteği üstenci/seçkinci mimari bir tavırla ele alınıp küçümsenecek bir girdi olarak değil, halkın kolektif hafızasındaki "çarşı" imgesinin kıymetli bir yerde yaşadığı ve insanların bu hatıra ile barışık bir imge arayışında olduğunun bir göstergesi olarak ele alınmıştır. Dolayısı ile cephe yerine kemer imgesini taşıyan bir perspektif ritmi tasarlanmıştır. Aslında kent dokusu içinde sokakları takip eden tarihi kapalı çarşılarda akılda kalan imge kemerlerin/tonozların oluşturduğu ritimdir. Burada zaten ihtiyaç olan aydınlatma işlevi, tasarlanan logo/kimlik ögeleri, döşeme kaplamasının merkezi akış hattı çarşı hatırası ile birleştirilmek istenmiş ve gökyüzü ile iletişimi kapatmadan ama perspektif ile yarı açık bir algı oluşturacak aydınlatma kemerleri tasarlanmıştır. Kemerlerin oranları insan ölçeği merkeze alınarak çeşitli oran sistemleri ve güncel gereklilikler göz önüne alınarak planlanmıştır. Öncelikle günün belli saatlerindeki araç trafiği düşünülerek kemerlerin çift yönlü araç trafiğine müsaade edecek bir genişlikte olmasına dikkat edilmiştir. Yükseklik olarak da araçların kemerlere çarpmayacağı bir kesit seçilmiştir. Aydınlatma anlamında ise kemerlerin karın kısımlarında sürekli bir doğrusal ışıkla kemerlerin oluşturduğu perspektif gece de devam ettirilmek istenmiştir. Diğer armatürler de iki kemer arası mesafeleri (yaklaşık 14m) ve kemer ile binalar arasında kalan hattı aydınlatmak içindir. Her kemer iki yanında cadde için tasarlanan logolu bir kandil taşımaktadır.

4. Döşeme kaplamasının ortasında yer alan diyabaz hat dışındaki tüm doğal taş kaplamaları yeşil diyabaz ile yarışmayacak bir şekilde olabildiğince sade renklerden teşkil
edilmiştir. Diyabaz hattın tam bitmiş bir sınırı olmaması sağa ve sola doğru yok olarak dağılması için organik bir geçiş hattı ile sistem bergama grisi granite dönmüştür. Kemer ayaklarına gelindiğinde ise burada siyah bazalt hattı caddeye dik bir şekilde yerleşmeye başlamıştır. Böylelikle diyagonal eksen kemerlerin içinde tamamlanmaktadır. Bazalt diyabaz taş levhaları ise binalara yaklaşıldığında bazalt küp taşlar içinde eritilmiştir. Böylelikle binaların ileri-geri düzensiz cephe hattı ve sık sık yapılacak tadilatlar/dönüşümler yapımlar/yıkımlar için kolaylık ve esneklik sağlanmış olacaktır. Ayrıca Çarşı Caddesi'ne bağlanan ona dik sokaklar da bazalt küp taşla devam ettirilmiş ve Cadde'nin ortasındaki levha taş kurgusu ile dik sokaklar yarıştırılmamıştır. Odağın Çarşı Cadde'sinin merkezinde kalması istenmiştir.

5. Diğer önemli bir unsur çöp kutularıdır. Buraya özel tasarlanan kutular Bergama Grisi ile uyum içinde bir renkte açık renkli betondan dökülen bir çerçeve ile bitirilmiştir. Çerçeve içinde ise kemerlerle aynı renkte metal kova ve muhafazası yer almaktadır. Çöp kutusu çerçevesi hem betonun dayanımını arttırmak hem de döşeme kaplamasındaki açılarla uyum sağlamak için pahlı bitirilmiştir.

6. Caddedeki mevcut ağaçların rölöveleri alınmıştır. Sıhhatlerin göre tasnif edilmiş kuruyanlar tasfiye edilmiş birçok da yeni ağaç önerilmiştir. Ağaçların belirli bir düzeni olmamakla birlikte ekseriyetle kenarlara yakın dikilmişlerdir. Çok yüksek oranda ıhlamur ağaçları mevcuttur. Çokça ıhlamurun oluşturduğu yeşil arka planı biraz çeşitlendirmek ve renklendirmek adına yeni ekilecek ağaçlar Süs Eriği olarak tercih edilmiştir.

7. Ağaç toprağı ve kemerlerin ayakları gibi Cadde yüzeyine dik bir şekilde üçüncü boyuttaki müdahaleler için döşeme yüzeyine Marmara Mermerinden çerçeveler önerilmiştir. Diğer tüm taşların aksine bunların belirli ölçüde ışığı yansıtması ve üçüncü boyutla ilişki kuran öğeleri çevrelediklerinden yüzeyde açılan pencereler gibi algılanmaları hedeflenmiştir.

8. Tüm cadde boyunca sağda ve soldaki iki hatta görme engelliler için iz taşları tasarlanmıştır. Sisteme ayrı bir malzeme sokulmamış mevcut taşlar işlenerek iz taşı haline getirilmiştir.

Tonga Evleri

Emine Merdim Yılmaz — Thu, 23 Apr 2026 11:23:55 EEST

Mimarlık Ofisi : BAGO Mimarlık

Bago Mimarlık tarafından tasarlanan Tonga Evleri, Dalyan, Çeşme'de yer alıyor.

Manzaranın doğal güzelliği ve arsanın eğimi, Tonga Evlerinin tasarım sürecinde ana ilham kaynağı olmuştur. Minimalist ve sade bir tasarım diliyle ele alınan villalar, topoğrafya ile üç boyutlu bir bütünleşmeyi hedeflemiş ve birbirlerinin deniz manzarasını engellemeyecek şekilde konumlandırılmıştır. Adım adım yükselen topoğrafyaya uyum sağlamak ve nefes kesici deniz manzaralarından faydalanmak amacıyla Tonga Evleri, yatay platformlar ve kütlelerin hesaplanmış bir kombinasyonu olarak tasarlanmıştır.

Manzara ile uyum sağlamak için binalar, iç mekânların hacimlerini de içine alan yatay platformların birleşimi olarak düşünülmüştür. Farklı seviyelere ve yönlere yerleştirilen bu platformlar, çatıları, terasları, balkonları, havuzları ve güneşlenme alanlarını oluşturmuş, her katta kesintisiz açık, yarı açık ve kapalı alan ilişkilerini tek bir kabuk altında tutarak istenen çözüm elde edilmiştir. Bu platformlarda yer alan yarıklar ve açıklıklar, hem yarı açık alanları tanımlar hem de iç mekânlara doğal ışık girmesine yardımcı olur. İç mekânların güneşten faydalanmasını sağlayan bu platformlar, güneş ışığının geçmesine ve yavaşça yaşam alanlarına süzülmesine olanak tanır, böylece ihtiyaç duyulan doğal ışığı sağlar.

Tonga Evleri'nin yüzey geometrisiyle oluşturulan formların sade ve modern hatları, batmakta olan güneş ve yakın denizle daha doğrudan bir ilişki kurmayı teşvik eder, mimarinin manzara ile sorunsuz bir şekilde bütünleşmesini sağlar.

Frankhan

Emine Merdim Yılmaz — Wed, 22 Apr 2026 21:11:39 EEST

Mimarlık Ofisi : Novos Mimarlık,Teğet Mimarlık

Karaköy'de liman bölgesinde yer alan yüzyıl başından kalma eski bir Levanten binası olan Frankhan, Teğet Mimarlık ve Novos Mimarlık iş birliğinde yeniden ele alınarak bir etkinlik mekanına dönüştürüldü.

Tasarımcılar Anlatıyor:

Deniz ticaretinin yoğun olduğu dönemde inşa edilen bina, tüccarların ve temsilcilerin konaklaması için kullanılmış. Frankhan iki binadan meydana gelmektedir. İlki, Kemankeş Caddesi'ne cephe veren çok katlı ofis bloğu. İkincisi, 56 metre boyunca parselin gerisine doğru uzayan ve bir çıkmaz sokaktan girilen taş hangar binası.

Projenin sınırlarını çizen ve yüzyıl başında konaklama hizmeti veren bu ikinci yapı, bugün bir etkinlik mekanına dönüştürülüyor. Yaklaşık 500 m2 büyüklüğündeki taban alanı, farklı ölçek ve tektonikte iki ayrı salona bölünüyor. Konser, film gösterimi, tiyatro ve söyleşi gibi ses performansına dayalı programların gerçekleşeceği taş binada en önemli tasarım problemi akustik. Mekanın mimari karakteri, projenin erken aşamalarından itibaren üzerinde titizlikle çalışılan bu konu etrafında şekilleniyor. Yapının alamet-i farikası olan ahşap prizmalar ise temel olarak buna cevap veriyor.

Prizmaların ilk nüvelerini, erken dönem eskizler üzerindeki nümerik grafiklerde görmek mümkün. Bas ve tiz seslerin çizgi üzerinde yaptığı dalga hareketi, akustik danışmanı ile yürütülen kolektif bir çalışma sonunda grafik düzlemden mimari bir kesite evriliyor. Duvar yüzeyleri 5 farklı tipolojide akustik prizmayla örülü. İlerleyen aşamalarda aydınlatma tasarımının da bir parçası haline gelen bu modüllerin alt, üst ve yan yüzeyleri, ses ve ışık performansına göre farklı şekilleniyor. Dolayısıyla yüzeyler ve oluşturdukları prizmalar büyük bir teknik ekipmanın -dev bir ses ve ışık üretecinin- parçası gibi. Gerekli ve işlevsel. Öte yandan ana salonu bir makine gibi saran bu girintili çıkıntılı parçalar belirli bir düzende, doğru frekans ve ışıkta bir araya gelerek yekpare ve rengarenk bir mekan yaratıyor.

İkinci salonun hem mekansal hem de tektonik kurgusu ana salondan farklı. Ölçek olarak daha küçük ve kompakt. Hemen tüm yüzeyler ekspoze ve doğal. Seyirciler iki kotta performansa dahil oluyor. Salonun performatif ihtiyaçlara göre şekillenen yapısı, elektro mekanik aksamların kırmızı boyası ile vurgulanıyor. Asma katı saran çelik trabzanlar, hemen altlarında seyreden kanal ve tavalarla mekanik estetiğin bir parçası olarak kurgulanıyor. Akustik konfor kısa kenarlardaki perfore paneller ile uzun kenarı kat eden ahşap prizma üzerinden sağlanıyor. İlk başta birbirine zıt görünen çeşitli geometrilerdeki kırmızı metal elemanlar, antrasit paneller ve taş duvarlar, birlikte bütüncül bir kompozisyon oluşturuyor.

Frankhan, çok katmanlı ve enigmatik bir proje. Karaköy'ün mekansal karakteri ve haleti ruhiyesi ile uyumlu. Dışarıda, Kemankeş Caddesi'nden bir geçitle salonların fuayesi gibi çalışan yarı açık bir pasaj karşılıyor ziyaretçiyi. İçeride ise, taş duvarların ardında iki sürpriz bekliyor: ana salon ve derinlerdeki ikinci salon. Karaköy'de Frankhan'a, 60 metre boyunca uzanan bu saklı yapıya bir terzi hassasiyetiyle yerleştirilmiş yeni etkinlik mekanları sanatçıları ve sanat severleri bekliyor.

Karaköy Güllüoğlu Binası

Emine Merdim Yılmaz — Wed, 22 Apr 2026 15:38:42 EEST

Mimarlık Ofisi : Teğet Mimarlık

Eski bir depo mekanı olan Sağlıkhan, Teğet Mimarlık tarafından yenilendi ve Karaköy Güllüoğlu Baklavacısı'nın yeni mekanı olarak dönüştürüldü.

Mimarları Projeyi Anlatıyor:

Türkiye'nin köklü markalarından Karaköy Güllüoğlu baklavacısının genel merkezi ve imalathanesi ile bugüne kadarki tüm mağazalarının ortak semti Karaköy. İlk mağaza, 1949 yılında Halilpaşa Sokak'ta açılıyor. Daha sonra sırasıyla Havyar Han ve Karaköy katlı otoparkının altında ikame ediliyor. Marka, yenilediği kurumsal kimliğine paralel olarak, 2020 yılında yıkım kararı çıkan katlı otoparktaki mağazasını yine Karaköy'de bulunan bir başka binaya taşıma kararı alıyor. Yeni adres, Güllüoğlu imalathane binası ile arasında yaklaşık 80 metre mesafe olan Sağlıkhan Binası.

Sağlıkhan, Karaköy limanındaki ince uzun antrepo parsellerin birinde. Tam tarihi bilinmemekle birlikte 20. yüzyılın başında inşa edildiği Pervititich haritalarından takip edilebiliyor. İki yapıdan müteşekkil. Önde, Kemankeş Caddesi'ne cephe veren modernist betonarme bina ve arkada parselin arka sınırına dek uzanan eski depo binası.

Projenin ana fikri, caddeden girilen zemin katı, iki kat üstteki çatı kata açarak yekpare bir mekan yaratmak. Bu düşünceyle tasarlanan, 1. katı yaran ve çatıdan aşağılara gün ışığını alan tek uçuşlu merdiven, zemin ve çatı mekanlarını birbirine bağlıyor. Arkadaki depo yapısının üstünü tamamen örten ahşap oturtma çatı onarılıyor ve ekspoze bırakılıyor. Bir gösteri mutfağının ve atölyelerin yer aldığı deniz ve avlu manzaralı üst kat bu çatının ahşap makasları altında uzanıyor. Öte yandan bir bağlantı elemanı olarak çalışan merdiven ufak bir sahanlık dışında birinci katı teğet geçiyor. Büyük oranda idare ve personelin kullanımına ayrılan katta servis mekanları ve teknik hacimlerle misafir tuvaletleri yer alıyor.

Binanın, Karaköy'deki gündelik hayatın ve bölgenin mimari karakterinin parçası olan pasajlara referans veren bir zemin kat kurgusu var. Arkadaki büyük avlu ile birlikte iki sokak arasında dar ve uzun bir geçit ortaya çıkıyor. Atipik kemerler bu baklava pasajının tekdüze perspektifini kırıyor ve dinamik bir mekan yaratıyor. 40 metreyi aşan bina derinliği kademelendirilerek alt mekanlar elde ediliyor. Aynı zamanda, iki farklı yapının zaman içinde tadilat ve güçlendirmelerle bozulan strüktürel sistemine bütüncül bir yorum getiriliyor. Binanın sağ tarafına yaslanan ve pasaja hizmet eden servis tezgahı, tabak, baklava tepsisi, paketi ve servis arabası gibi referans ölçülerle ölçeklendiriliyor.

Zemin kattaki mekansal algıyı zenginleştiren bir başka eleman boydan boya devam eden ayna. İnce uzun hacmin basık atmosferi kemerlerin sonsuza uzandığı yansımalarda genişliyor. Aynanın hemen altında kolon hizasında başlayan ahşap yüzeyin içinde ise katlanır oturma elemanları saklı. Mekandaki yoğun kullanım ve sirkülasyon göz önünde bulundurularak tasarlanan mobilyalar dar alandaki kapasiteyi artırıyor. Zemin kat boyunca birbiri ile mesafeli ve tezat bir ilişki kuran ahşap ve mermer, merdivenin dökülen basamakları üzerinde, alternatif bir oturma alanında bir araya geliyor.

Karaköy Güllüoğlu baklavacısında bugün 3. nesil de işin mutfağında. Yaklaşık 75 yıllık deneyim ve görgü ile servis edilen geleneksel baklavanın yanında, hummalı bir ar-ge çalışması yürütülüyor. Lezzet, estetik ve teknik üzerine yapılan deneyler markanın dinamik ve modern kalmasını sağlıyor. Bu yaklaşım yalnız mutfak kültürü ile sınırlı kalmıyor üstelik, mekansal olarak da karşılığını arıyor. Sağlıkhan'da başlayan yeni hayat bunun en önemli işareti. Karaköy'ü mekan belleyen ve bayileşmemekte ısrar eden marka, yıllardır aynı semti paylaştığı bir eski bir komşusunun içine yerleşti artık. Yüzyıl başından beri ayakta duran modernist bir binayı kendisiyle beraber yeniledi ve iyileştirdi. Biraz uzağında, Karaköy'ün yerel ve girift dokusunu tarifleyen Fransız Geçidi ve Ömer Abed Han'a benzer şekilde mekanlar arasında bir ağ ördü. Karaköy Güllüoğlu şimdi yeni evinde ve daha güçlü şekilde köklerini büyütmeye başladı.

VAHA Konutları

Emine Merdim Yılmaz — Wed, 22 Apr 2026 15:28:44 EEST

addoffice'in tasarladığı VAHA Konutları, Kocaeli'de yer alıyor.

Georges Perec'in bahsettiği gibi ev; ilk hayal mekanıdır ve tüm yaşam buradan türer.

Yer, proje alanı, program ve üst verilerin yönlendirmesiyle potansiyel yoğunluğa kavuşturulduğunda; kendisini çepeçevre saracak sıralı "ev" cephelerinin, ekseriyetle; birbirini ve çeper parselleri dolduran yerleşimleri izleyeceği gözlemlenir. Sıkışık bir kent parçasında var olan yer üzerinde tasarlanması beklenen yoğunluk değeri yüksek konut bloklarının birbiri, çeperi ve yer'i ile olan ilişkileri sorunsal olarak değerlendirilir ve sorulur;

bir gündelik devinim mekanı olarak "ev" nedir?

Alışılagelen sosyal konut tasarlama hali, modüler birtakım blokların peşi sıra dizilmesi ile başlar; sirkülasyon holü ile bütünleşik düşey sirkülasyon elemanlarının yerleştirilmesiyle devam eder ve nihayetinde birbirini sistematik olarak tekrar etmesi beklenen; öyle ki hedeflenen, ev'lerin cephe izinde dizilmesiyle tamamlanır. Geçmişe dayalı deneyimler silsilesinin yanı sıra topluma içkin dürtüsel ve didaktik beklentiler göz önüne alındığında; sosyal konut birimlerinde gündelik yaşamını sürdüren bireyin, kendinden türeyen ilgili mekanlar bütününü biricikleştirmesi; özerklik ve mahremiyet ilkelerinin kapsayan ihtiyaçlarını karşılaması, komşuluk ilişkileri geliştirmesi, doğa ile hemhal olan varoluşu hissetmesi ve böylelikle yerini, yaşayan bireysel organik mekan olan "ev" haline getirmesi ihtimal dışı kalır.

Anlatısı yapılan deneyim, pratik ve gözlem yığını ışığında tasarım; yapı bloklarının lineer cephe kurgusu boyunca süregeldiği; ev'lerin yapı içerisinde tek yönlü yerleştiği ve tek yönlü yerleşim ile birlikte kurgulanan 78 ev'e ait her yaşama mekanının yerin, proje alanının, çekirdek bölgesinden türeyen ve onu sararak dönüştüren Vaha'yı seyreder konumda bulunduğu kurgu üzerinden şekillenir.

Yapı katlarına, yüzünü çeper parsellere dönen ve bu sayede tüm ev'lerin Vaha'ya yönelmesini mümkün kılan açık koridor sistemi ile varılır. Açık koridor sistemi, Vaha ile kurduğu görsel ilişkiyi fiziksel erişilebilirlik ilkelerini kapsayarak güçlendirir. Ihlamur kokuları Vaha'dan yükselir, kat holünü doldurur; onu yaşayan, devingen ve dönüşken sosyal ev parçası haline getirir. Öyle ki, kat holünde kitaplar okunur, oyunlar kurulur, sohbetler edilir. Açık koridor sistemine takılan köprüler ile her ev özerk girişine sahip olur. Ev köprüleri, gündelik yaşantının eşiği, zamanla biricik hale gelir; özelleşerek ev'e ait bir uzantı halini alır. Katlar boyunca "ev" köprüleri arasında kesintisiz devam eden galeri boşlukları, yapısal düşey ilişkinin kurulmasını sağlar. Böylelikle sosyal konut çeperinde komşuluk ilişkileri ile öncelendirilen, toplumsal sürdürülebilirlik ve sosyal bir aradalık yer boyunca bireye eşlik eder.

Vaha'nın doğa ile bütünleşik sakin dokusunun ev'e sızdığı kadar ev'de geçen gündelik yaşamın Vaha'ya taşması kurgulanır; bahsi geçen döngüsellik, süregelen yaşantıya yeni bir tanım ve olanak sunar. Vaha, endemik bitki ve ağaç türleri, aromatik bahçeler, buluşma terasları, çocuk oyun alanları, yürüyüş parkurları, yüzme havuzu ve havuz kenarı dinlenme noktaları ile tamamlanır.

Villa Duo

Emine Merdim Yılmaz — Wed, 22 Apr 2026 15:26:37 EEST

Tasarım Ekibi : Mustafa Nazım
Mimarlık Ofisi : Karma Design Architects

Karma Design Architects tarafından tasarlanan Villa Duo, Çorlu'da bulunuyor.

Tek parsel üzerinde iki bağımsız bloktan oluşan proje, tasarım aşamasındaki yerleşimi, coğrafi konum ve çevre bağlamı göz önünde bulundurularak planlanmıştır. Yapılaşmanın yüksek ivmeli olduğu bölgede, uzun vadede her bloğun çevre ile bağını koruyarak, yaşam alanı içindeki ihtiyaçlarını karşılayacak mesafe ve ölçekte olması amaçlanmıştır.

Zemin katta açık yaşam alanına sahip bloklar, bahçe alanı ile de günlük yaşam trafiğini aksatmayacak şekilde planlanmıştır. Dinlenme alanı ise zemin kattaki trafikten kopartılarak daha sakin bir dolaşımın olduğu üst katta tasarlanmıştır. Bodrum kat ise üst katlar ve çevredeki yoğun kullanım mekanlarından daha izole olması nedeniyle hobi alanları için ayrılmıştır.

İki yola cephesi bulunan parselde ön bahçe yaya trafiği ve günlük dış alan etkinlikleri için ayrılmışken, araç trafiği ve araç park alanı arka bahçede düzenlenmiştir. Cephe ve peyzaj tasarımı her bloğun kendi ölçeğinde, iki bloğun parsel ölçeğinde ve projenin çevredeki konumu itibari ile, sıradanlaşan tasarım tercihlerinden sıyrılması amaçlanarak yalın ancak göze çarpıcı malzeme ve renkler tercih edilmiştir.

Peyzaj tasarımında yaya sirkülasyonu, yerel endemik türlerin yanı sıra, dış alan aktivitelerini besleyecek ve hava olaylarından korunaklı hale getirecek türler ile bir bütün olarak tasarlanmıştır.

O.H. House

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 18:29:01 EEST

the | work tarafından tasarlanan O.H. Evi, Sapanca'da yer alıyor.

O.H. EVİ, Sapanca Gölü manzarasına hakim, eğimli bir köşe parsel üzerinde; farklı kullanım ve kullanıcı tipleri için tasarlanan içe dönük bir hafta sonu evi projesidir.

Yapı, köşe parsel üzerinde muhtemel yükselmesi beklenen tekil bir kütle yerine, yol-eğim-komşu-manzara ilişkileri göz önünde bulundurularak, mekan ihtiyacı ve eğim ilişkisinden türetilen, ortak alanlar, odalar ve sirkülasyon birimleri olmak üzere 3 farklı kütlenin içiçe geçmesiyle elde edilen yeni ilişkiler üzerine kurgulanarak formunu tamamlanmıştır. Kütleler arasındaki yükseklik farklılıkları, yapının zeminde yayılarak, topografyada mümkün olduğunca kaybolmasını amaçlayarak belirlenmiştir.

Komşu parsel boyunca eğime dik uzanan 2 katlı ve odaların bulunduğu birinci kütle ile mutfak ve salonun farklı kotlarda ilişkilendiği, yolla ilişkisi minimize edilmiş, üzerinde manzaraya hakim teraslar bulunan tek katlı ikinci kütle, yatayda uzanan ve içerisinde merdiven, karşılama holü ve tüm sirkülasyonları barındıran, her 2 ucu şeffaf genişçe bir üçüncü bağlayıcı ile birleştirilmiştir. Bu 3 kütlenin bir araya gelişleri ile oluşan yapının oluşturduğu nitelikli, kullanılabilir boşlukların, yapı içi ve çevresine iç avlu/bahçe olarak eklemlenmesi sağlanmıştır. Bu boşlukların, gün içerisindeki farklı saatlerde, yapı içerisinde oluşturduğu ışık ve gölge oyunları, yapının canlı bir organizma gibi yaşamasını sağlamaktadır.

Yapının giriş holünün, birbirine uzak yerleştirilmiş iki farklı kütleyi birleştiren yatay bağlayıcının merkezine yerleştirilmesi ile birlikte, karşılama anında göl ve doğa manzarasına hakim bir görsel ile buluşulması amaçlamıştır. Zemin kat oda önüne yerleştirilen koridor ile holün algısı genişletilerek, yarı geçirgen hale getirilmesi ile elde edilen okunabilir insan hareketi; salon, karşılama, mutfak, odalar ilişkisinin şeffaf bağlayıcı kütle ile birlikte kuvvetlendirilmesini amaçlamıştır.

Çevre ile ilişkisinin sınırlanması ve içe dönüklüğün sağlanması amacıyla; yapı çevresinde ve cephesinde peyzaj üzerine yerleştirilen tekil duvarlar ile saydam yüzeyler önünde kullanılan yarı geçirgen sabit cephe panelleri yapının yalın cephe tasarımını oluşturmaktadır.

Core Unit – Köylerde Yeni Bir Başlangıç

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 18:26:59 EEST

Architectural Recovery Team Vakfı tarafından tasarlanan "Core Unit – Köylerde Yeni Bir Başlangıç" projesi, Hatay'da yer alıyor.

Deprem sonrası doğan bir mimarlık hikâyesi

6 Şubat depremleri hepimizi derinden sarstı. Birçok insan gibi biz de bu yıkımın ardından hem acıyı paylaşmanın hem de çözüm üretmenin yollarını aradık. Bu arayış, TU Delft Üniversitesi'nde Türk asıllı öğrencilerin düzenlediği üç günlük bir mimarlık atölyesinde başladı. Atölye, yalnızca fikirlerin değil, bugün hâlâ sürmekte olan bir yolculuğun da başlangıcı oldu.

Saha Gözlemleri: Köylere Dönüş

Deprem bölgesinde yaptığımız saha gezilerinde gördüklerimiz, bizi önemli bir gerçekle yüzleştirdi: Mevcut barınma çözümleri yetersizdi. İnsanlar şehirlerini terk ediyor, köylerine dönmek zorunda kalıyordu. Su, elektrik, hijyen ve mahremiyet gibi temel ihtiyaçların yanı sıra en acil gereksinim, güvenli ve kalıcı barınmaydı. Bu nedenle odağımızı köylerdeki yaşam koşullarına çevirdik.

Çözüm Arayışı: Core Unit

Hollanda'ya döndüğümüzde üniversiteden bağımsız bir vakıf kurduk: Architectural Recovery Team. Burada gönüllü mimar ve şehir bölge planlamacılarıyla birlikte "Core Unit" adını verdiğimiz modüler bir çözüm geliştirdik. Core Unit, evin kalbini oluşturan su, elektrik ve temel yaşamsal alanlardan meydana geliyor.

Tasarım sürecinde tek tip evler yerine farklı aile senaryolarına ve arazi tiplerine uyum sağlayabilen esnek bir yapı önceliğimiz oldu. Ünite, gerektiğinde eklenebilen odalarla büyüyebiliyor. Dayanıklılığı ise beton ve demirle yarışan CLT (Cross Laminated Timber) teknolojisinden geliyor. Böylece kendi arazisinde kalmak isteyen ailelere hızlı, sağlam ve sürdürülebilir bir alternatif sunduk.

Gücümüz: Dayanışma

Architectural Recovery Team, mimar ve şehir bölge planlamacıları Leyla, Hatice, Hena, Meriç, Bengüsu, Elif ve Burcu'dan oluşuyor. Gönüllülük temelinde ilerleyen süreçte motivasyonumuzu korumamızı sağlayan en önemli unsur, bu yedi kişilik ekibin dayanışması oldu. Her birimizin katkısı, bu hikâyeyi bugünkü noktasına taşıdı.

Yol Haritası: Prototipten Gerçeğe

Etki alanımızı büyütebilmek için köylerdeki yetersizliklere odaklandık. Tasarım sürecimizi sadeleştirdik ve ilk prototipimizi ihtiyaç duyulan bir köyde hayata geçirdik. Bölge muhtarları ve yetkilileriyle birlikte belirlenen bir aile için tasarım somutlaştıkça yüzlerce gönüllü bize destek oldu. Core Unit, hem ev ölçeğinde test edilen bir ürün hem de bir ailenin çatısı olarak ilk kez hayat buldu.

İlk Adım: Karsu Köyü

Yolculuğumuzun ilk somut adımı, Hatay Altınözü'ne bağlı Karsu Köyü'nde atıldı. Burada ilk prototip evimizi tamamladık. Küçük müdahalelerin ardından aile önümüzdeki ay evine taşınacak. Bu, bizim için yalnızca bir başlangıç. Çalışmalarımız köylerde yaşamı iyileştirmek için devam edecek.

Geleceğe Bakış: Türkiye'de Ahşap Potansiyeli

Şu anda prototip bazında maliyeti yüksek bir sistem olsa da, Türkiye'de yavaş ama istikrarlı bir şekilde büyüyen ahşap malzeme üretimleri ve devlet teşvikleri sayesinde seri üretimde maliyetlerin çok daha düşeceğini öngörüyoruz. Ülkenin sahip olduğu potansiyelin farkına vararak, bu alanda yenilikçi değişimlere ön ayak olmayı amaçlıyoruz.

Dayanışmayla

Bizim için bu bir ev projesi değil, bir yaşam hikâyesi.
Birlikte köylerde hayatı yeniden inşa etmek mümkün.

Ana Fikir: Deprem sonrası köylerde kalıcı barınma için esnek, modüler ve sürdürülebilir bir çözüm.

Tasarım Özellikleri:

• Çekirdek ünite: su, elektrik ve temel yaşamsal alanlar

• Farklı aile senaryoları ve arazi tiplerine uyumlu planlama

• İhtiyaca göre eklenebilen modüler odalar

• Malzeme: CLT (Cross Laminated Timber)

• Dayanıklılık: Beton ve çeliğe alternatif, sürdürülebilir ahşap yapı sistemi

Öne Çıkan Noktalar:

• Prototip aşamasında maliyeti yüksek, ancak Türkiye'de artan ahşap üretimi ve devlet teşvikleriyle seri üretimde düşmesi bekleniyor

• Yerel araziler üzerinde köy yaşamını destekleyen hızlı, sağlam ve çevre dostu çözüm

• Gönüllülük ve uluslararası dayanışma temelinde gelişen süreç

JULÀ

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 18:24:10 EEST

Jul Happy Project tarafından tasarlanan JULÀ, Ankara'da yer alıyor.

Ankara Beytepe'de Bir Tasarım ve Gastronomi Deneyimi: Julà

Ankara Beytepe'de konumlanan Julà; bir restoran projesi olmanın ötesinde, Jul Happy Project'in tasarım felsefesini, mutfak kültürünü ve çalışma alanını aynı yapıda buluşturan hibrit bir mekan kurgusu sunuyor. 2021 yılında kurulan ofisin, "gündelik hayatın içindeki küçük ama değerli mutluluk anlarını mekanlar aracılığıyla görünür kılma" arzusu, Julà'da somut bir yaşam alanına dönüşüyor.

Projenin en karakteristik özelliklerinden biri, tasarım ofisinin restoranın hemen üst katında yer alması. Bu dikey birliktelik, mekanı sadece bir tasarım nesnesi olmaktan çıkarıp yaşayan bir organizmaya dönüştürüyor. Jul Happy Project için Julà; tasarımın sadece estetik bir kurgu değil; kurumsal kimlikten personel kıyafetine, menü içeriğinden mekanın duyusal atmosferine kadar uzanan bütüncül bir marka kimliği süreci olarak ele alınıyor. Tasarımcıların kendi işletmelerini bu denli sahiplenmesi, mekana alışılagelmişin dışında bir "uzun ömürlülük" ve samimiyet katıyor.

Julà'nın mimari yaklaşımı, şık bir yeme-içme deneyimini gösterişten uzak bir rahatlıkla sunmak üzerine inşa edildi. Mekân kurgusunda benimsenen malzeme dürüstlüğü, yapaylık hissinden uzak, zamanla yaşlanan ve yaşlandıkça karakter kazanan doğal dokuların kullanımıyla somutlaşıyor. Bu yaklaşım, mekânın kullanıcı üzerinde bir ağırlık kurmasını engellerken; misafiri katı sınırlarla yönlendirmek yerine ışık ve doku oyunlarıyla içine alan doğal bir akış ve hafiflik hissi yaratıyor. Projenin tektonik kimliğini belirleyen karakteristik tuğla kullanımı ve toprak tonlarının hâkim olduğu renk paleti ise yerel zanaat ile modern formları aynı potada eritiyor. Sonuçta ortaya çıkan; kendini dayatmayan, zamansız ve kullanıcıyla duygusal bağ kurabilen rafine bir atmosfer oluyor.

Julà, tasarım kökenli bir çiftin ortak hayali olarak, İtalya'nın özenli yeme-içme kültürünü Ankara'nın yerel dokusuyla birleştiriyor. Lezzet tarafında "Associazione Verace Pizza Napoletana (AVPN)" standartlarını benimseyen mekan, Napoli'de ünlü bir aileye özel olarak yaptırılan pizza fırınıyla zanaatı tasarımın merkezine koyuyor. İyi yemeği, kaliteli malzemeyi ve tasarımı hayatının odağına alan özel bir topluluk için buluşma noktası olan Julà, Ankara'nın yaratıcı mekan ihtiyacına nitelikli bir cevap sunuyor.

BA Evi

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 18:16:28 EEST

Ofisvesaire tarafından tasarlanan BA Evi, İzmir'de yer alıyor.

Balçova Evi, mevcut bir konut yapısını yeniden hayal ederek dikkatli bir şekilde özgün ve keskin geometrisini koruyan, aynı zamanda yaşam deneyimini geliştirmek için yeni mekânsal ve malzeme müdahaleleri ekleyen düşünceli bir renovasyon projesidir. Tamamen yeniden inşa etmek yerine, proje daha cerrahi bir yaklaşım benimseyerek, orijinal evin belirli unsurlarını seçici bir şekilde çıkarıp yeniden şekillendirerek mekânsal işlevselliğini, gün ışığı erişimini ve genel yaşanabilirliğini önemli ölçüde artırmayı amaçlamaktadır. Bu dönüşüm sadece fiziksel değil, aynı zamanda programatiktir; evin dolaşım düzeni ve mekânsal hiyerarşisi, çağdaş yaşam biçimlerine daha iyi yanıt verecek şekilde yeniden yapılandırılmıştır.

Projenin en önemli yönlerinden biri, iç mekân düzeninin köklü bir şekilde yeniden organize edilmesidir. Mekânsal kurgu, parçalı ve içe dönük bir plandan daha akıcı ve işlevsel bir düzene doğru önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Üst katta daha önce yeterince değerlendirilmeyen bir hacim, kompakt ve kendi kendine yeten bir yaşam birimi olarak yeniden programlanmıştır. Bu minimal kapalı alan, mekânsal deneyimi zenginleştirirken bir yandan da genişleme ve özerklik hissi sunan açık ve yarı açık teraslar dizisiyle desteklenmektedir.

Teraslar aynı zamanda peyzajla değişken görsel ilişkiler sunar: kuzeye doğru denizin uzak manzaraları, güneye doğru ise kentsel sınır boyunca yükselen çam ormanı yer alır. Zemin kattaki bahçenin sınırlı büyüklüğü göz önünde bulundurularak, üst terasta ek bir açık alan ve serinletici bir mikroklima sağlamak amacıyla yeşil çatı uygulaması yapılmıştır. Bu yeşil yüzey, dikey saksılar aracılığıyla cephe boyunca aşağıya doğru devam ederek çatı ile zemin arasında görsel bir süreklilik oluşturur ve binanın köşeli geometrisini yumuşatır. Aynı zamanda bu yeşil yüzeyler pasif çevresel ögeler olarak gölgeleme ve yalıtım katkısı sağlar.

Evin mimari dili, eski ile yeninin arasındaki karşıtlıkları vurgular. Orijinal kütle net ve köşeli haliyle korunurken, yeni eklemeler cesur malzeme kullanımı, canlı renkler ve çeşitli dokularla ifade edilmiştir. Aydınlatma şeritleri, gece boyunca evin geometrisini vurgularken, entegre bitkilendirme yumuşaklık ve dinamizm katar. Teraslara bakan bir cephe yeniden tasarlanarak gün ışığının iç mekânın derinliklerine kadar ulaşması sağlanmış, adeta bir ışık tüneli işlevi görerek gün boyunca atmosferi canlandırmıştır.

Yoğun bir kentsel doku içinde konumlanan Balçova Evi, sadece bir renovasyon değil, çevresiyle yeniden bir etkileşimdir. Mekânsal yeniden programlama, malzeme netliği ve mevcut yapıya ve kısıtlarına duyulan derin saygı sayesinde proje, mimarinin silmeden de evrimleşebileceğine dair bir örnek teşkil eder; sadelik, işlev ve ifadenin rafine bir dengesine ulaşır.

G Evi

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 17:49:10 EEST

Ofisvesaire tarafından tasarlanan G Evi, İzmir'de yer alıyor.

İzmir'in batı kıyısındaki özgün doğasıyla dikkat çeken Urla'da konumlanan G Evi, doğayla kurduğu güçlü bağ ve yalın mimari diliyle öne çıkan bir hafta sonu evi. Özellikle son yıllarda şarap üretimi ve gastronomi alanlarında gelişen Urla'nın karakterini taşıyan bu proje, 2500 m²'lik dik ve kayalık bir arazi üzerinde, tek katlı kompakt bir yaşam modeli olarak tasarlandı.

Yapı, arazinin önceki sahipleri tarafından kısmen müdahale edilmiş bir düzleme yerleşirken, geri kalan alanlar Kardelen Peyzaj'ın tasarımıyla mevcut zeytin dokusuna zarar vermeden, doğal topoğrafyayı ön planda tutan bir anlayışla şekillendirildi. Bu peyzaj yaklaşımı, yapının çevresiyle kurduğu uyumu güçlendirirken, kullanıcıya doğayla bütünleşen bir yaşam deneyimi sunuyor.

150 m²'lik kapalı alana sahip olan G Evi, temel yaşam işlevlerini sade ve işlevsel biçimde bir araya getiriyor. Konumlandığı yamaç sayesinde Ege Denizi'ne doğru geniş bir görüş açısına sahip olan yapı, bu manzara ilişkisini şeffaf ve geçirgen cephesiyle mimariye taşıyor. Tüm yaşam alanları, bu görsel sürekliliği destekleyecek biçimde kurgulanıyor.

Evin arka cephesine doğru ilerledikçe cephedeki açıklık yerini kontrollü bir kapalılığa bırakıyor. Mutfak, banyo, vestiyer gibi servis birimlerinin yer aldığı iki kütle arasında tanımlanan boşluk, evin girişini oluşturuyor. Bu alan, düşey alüminyum profillerle tariflenerek mekânsal bir eşik niteliği kazanıyor. Girişin hemen ardından, denize yönelen avlu, yaşam alanları ile iki yatak odasının yer aldığı özel alanları birbirinden ayırıyor. Bu ayrım, her bir birimin üç cepheye açılmasını sağlayarak ışık ve manzara ilişkisini güçlendiriyor.

Doğu cephesinde, köşelerle birlikte yaklaşık 15 metrelik açıklığa yayılan doğrama sistemi, iç ve dış mekân sınırlarını ortadan kaldırıyor. Konsol terasların altında yer alan yarı açık oturma alanları, bir alt kotta konumlanan ateş çukuru, havuz ve güneşlenme terasıyla tamamlanıyor. Bu alanların dışında kalan kısımlar ise olduğu gibi doğaya bırakılıyor.

G Evi, sürdürülebilirlik ilkelerini de gözeten bir mimari anlayışla ele alındı. Minimum su tüketen peyzaj yaklaşımı, çatıdaki güneş panelleri ve cephede kullanılan ısı kontrol camları ile hem çevresel hem de enerjisel verimliliği destekliyor.

Doğal peyzajla kurduğu saygılı ilişki ve kullanıcılarına sunduğu zahmetsiz yaşam kurgusuyla G Evi, Urla'nın özgün topografyasına yerleşmiş, ölçülü ve farkındalıkla tasarlanmış bir yaşam önerisi sunuyor.

Pür Records

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 17:11:23 EEST

SOUR, Cunda Adası'nda yer alan bir kayıt stüdyosu ve butik otel olan Pür Records projesini tamamladı.

Pür, Tarihi doku ve yerel zanaat ile dünya standartlarındaki kayıt ortamını birlikte var etmek üzere, uluslararası ve yerel müzisyenlerle birlikte ortak yaratım süreciyle tasarlanan; butik otel ve kayıt stüdyosunu birleştiren özgün bir yapı.

Cunda, Türkiye — 16 Mart 2026. Ege’nin kalbi Cunda adasında butik otel ve kayıt stüdyosu olarak tamamlanan Pür aslında basit ama bir o kadar da hayati bir inancı temsil ediyor: Müzik bizi birleştirir; bunu yaparken farklılıkları onurlandır, bireyselliği mümkün kılar.

Bu bağlamda Pür, aslında bir etkileşim altyapısıdır; müzik üretme eyleminin, farklı kültürler ve bağlamlar arasında topluluk inşa etme pratiğiyle iç içe geçtiği bir duraktır.

Projenin mimarı İnanç Eray bu sureci "Pür; mevcut dokuya saygılı yaklaşan ve yerel değerleri yücelten, aynı zamanda mekânsal hisleri ve yaşam kalitesi konusundaki uluslararası tasarım uzmanlığımızı uygulama imkân bulduğumuz harika bir yolculuk oldu." diyerek anlatıyor.

“Karşıtlıkları hizalama deneyi”

Proje, mimarinin temel bir sorunsalına odaklanıyor: Bir yapı; denizin, zeytin ağaçlarının, rüzgârın ve kuşların oluşturduğu tabiatında var olan karakteri onurlandırırken, profesyonel müzik üretimi için gereken kusursuz akustik deneyimi nasıl sunabilir?

Yerelin ruhuna saygı duyup onunla bütünleşirken, en son teknoloji ile yeni bir destinasyon yaratmak mümkün mudur? Küresel ve yerel dinamiklerin birbirine rakip değil, aksine birbirini güçlendiren unsurlar olabilir mi? Bu çerçevede Pür, tam da bu karşıtlıkların birbirine alıştırıldığı bir deney olarak kurgulandı.

Pür, karşıtlıklardan doğan gerilimi mekânsal bir yolculuğa dönüştürüyor. Yapı; Cunda’nın mimari mirasına sadık kalan, ancak tektonik dilini çağdaş teknikler ile rafine eden yalın, iki katlı bir yığma ve ahşap strüktür olarak yükseliyor.

İç mekânda ise deneyim bütünüyle evriliyor. İç mekânlar; değişken tavan yükseklikleri, farklı genişlik ve derinlikler ile titizlikle kalibre edilmiş yansıtıcı/yutucu yüzeylerden oluşan bir ses peyzajı sekansı olarak kurgulanarak, her mekân; hacmi, formu ve malzemesiyle ayrılmaz bir bütün oluşturarak, eğitimli bir kulağın hemen ayırt edebileceği özgün bir mekân deneyimi sunuyor.

Cam elyaf takviyeli beton bir kabuk, bu dönüşümü tek bir hamleyle dışa vuruyor: Kullanıcıyı, Cunda’nın geleneksel sükûnetinden alıp yüksek performanslı bir ses evrenine taşıyan bu eşik; müziğin zaman, kültürler ve insanlar arasındaki akışkanlığını simgeleyen bir ses peyzajı işlevi görüyor.

Doğal Işıkla Beslenen Bir "Mağara"

Bu mekânsal geçiş, kullanıcıları zemin kattan -10m kotunda yer alan Müzisyen Fuayesi ’ne yönlendiriyor. Bu iniş, müzik üretimine odaklanmayı kolaylaştıran yeraltı mağara atmosferini çağrıştırırken; doğal ışık, tasarımın ana omurgası olmayı sürdürüyor.

Kot farkına rağmen fuaye; restoran ve üst teraslarla kurduğu güçlü görsel bağ sayesinde ferahlığını koruyor. Bu akışkan mekânsal kurgu, mahremiyet ve konfor dengesini gözeterek; kullanıcıda bir "bodrum katı" hissinden ziyade, gerçek bir "ev” deneyimi yaratıyor.

Canlı kayıt odaları, kontrol odası, vokal ve perküsyon odaları, eko odaları, montaj süitleri, mastering süiti ve Dolby Atmos sinemasından oluşan stüdyo kompleksi, akustik yalıtım ve performans için kutu içinde kutu sistemiyle inşa edildi. 75 kişilik bir orkestrayı ağırlayabilecek ölçekteki ana kayıt odası; hareketli duvar panelleri ve yüksekliği ayarlanabilir tavan sistemi sayesinde tıpkı bir enstrüman gibi "akort edilebiliyor."

Stüdyonun akustik tasarımını gerçekleştiren Chris Walls (Level Acoustic Design) “Bu stüdyoyu benzersiz kılan şey; yüksekliği ayarlanabilir hareketli tavan panelleri ile değişken duvar panellerinin birleşimidir. Bu sistem, stüdyonun çınlama süresini ve erken yansıma modellerini her türlü kayda uygun hale getirmemizi sağlıyor. Bu özellik, iki eko odasıyla birleştiğinde Pür’e inanılmaz derecede çeşitli ve özgün bir sonik palet kazandırıyor." diye ekliyor.

Ortak Yaratım Süreci

Tasarım, SOUR’ un katılımcı tasarım metotları çerçevesinde uluslararası ve yerel müzisyenlerle birlikte belirlediği temel ilkelere dayanıyor: Doğayla temas, "glokal" tavır, aktif yaratıcılık alanları ve kişisel kaçış noktaları. Bunlar sadece soyut kavramlar değil; her bir mekânsal kararı doğrudan şekillendiren gerçek ihtiyaçlar.

Sonuçta ortaya çıkan yapı; mimarinin iş birliğinin, içinde üretecek ve ona can verecek olanların sesiyle hayat bulan bir kültürel üretim merkezi olduğunun kanıtı gibi.

"Henüz yolun başındayız ancak Fazıl Say gibi stüdyomuzu kullanan ilk sanatçılarımız, Pür Cunda’nın yaratıcılığın önündeki tüm engelleri kaldırdığını dile getirdiler. Buradaki zaman, özgürlük, huzur ve ilham; yaratıcı fikirlerin doğal bir akışla ve 'yaratıcı bir kaos' hissiyle filizlenip gelişmesine imkân tanıyor."
Pieter Snapper, Pür Cunda Müzik Direktörü.

Evofis42

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 17 Apr 2026 16:05:34 EEST

Atahan Topçu Mimarlık tarafından tasarlanan "Evofis42", İzmir'de yer alıyor.

Günümüzde mimarlık pratiğini yalnızca masa başında gerçekleşen bir eyleme indirgemek mümkün değildir; bir mimarın çalışma sürecini şekillendiren birçok etken vardır. Buna gündelik ilişkiler, çevresel etkenler, kentsel doku, tasarım ve üretimin kendine özgü temposu örnek olarak gösterilebilir. Bu nedenle, iş-yaşam dengesi, kimi meslekler için masa başında geçirilen saatlerle sınırlandırılıp ayrışırken mimarlar için farklı mekansal ihtiyaçlar doğurmaktadır. Ev ile ofis arasındaki çizgi bulanıklaştıkça, üretimin sürekliliğini sağlayan ama aynı zamanda nefes aldıran, kontrollü geçişlere izin veren bütüncül yaşam modelleri önem kazanmaktadır. Evofis42 projesi bu ihtiyaçları karşılarken içinde bulunan fonksiyonların devamlılığını da elverişli hale getirmeyi amaçlıyor.

Yapı, hem tasarımcısı hem de kullanıcısı olan mimar çiftin, mesleki üretimleri ve gündelik yaşamlarını tek çatı altında uyumlu biçimde birleştirme isteğinden doğar. Tasarım sürecinde kuzey cephesinin parselin ana cadde cephesi olması sebebiyle, arazide yalnızca konut işlevi kurgulamak, caddenin yoğunluğunu dengelemeyi zorlaştırarak çiftin ev yaşamlarında ihtiyaç duyduğu uzaklaşma ve dinginlik hissini yaratmakta yetesiz kalmaktadır. Bu nedenle, iş-yaşam döngüsünü birleştiren hibrit bir düzen kurgulanması amaçlanmıştır. Parselde zemin katta cadde cephesinin hareketliliği aile tarafından işletilen imalathaneyle buluşturulmuş, güney cephesindeki sakin konut dokusu ise mimar çiftin kendi ofis alanlarını yaratması için uygun görülmüştür. Bu şekilde, parseldeki kullanım alternatifleri mahalle sakinlerinin de faydalanabileceği üretim modellerine dönüşerek birbirlerine komşu olmuştur.

Tasarım kurgusunu yönlendiren parsel konumu ve mimar çiftin konutlarından beklentisi, zemin katta ticari kullanımla caddeden soyutlanırken, üst katta bulunan konut yerleşimiyle ihtiyaç duydukları çalışma hayatına yakınlık ve mahremiyeti bir araya getirmiştir. Mimar çiftin ofisi ile aile tarafından yönetilen küçük işletme, sırt sırta konumlandırılarak birbirinin ritmine eşlik eden ama bağımsız zemin teraslarında çalışan biçimde tasarlanmıştır. Daha önce de örneklerine rastlanılan kafe-mimarlık ofisi ilişkisi zemin katta birbirini besleyen bir dinamizm oluştururken üst kattaki konut bölümü, bu hareketli dünyadan ayrışan daha sakin ve izole bir kullanım alanı olarak kurgulanmıştır.

Ev'de yaşam
Zemin kattaki giriş holünden direkt bir merdivenle ulaşılan yaşam alanı, mimar çiftin günün sonunda kendi iç dünyalarına çekildikleri, daha kontrollü ve dingin bir atmosfer yaratmak üzere düşünülmüştür. Bu dingin atmosferi yaratan iç mekan dili ise sade İskandinav tasarımlarından esinlenilerek oluşturulmuştur. İçerideki atmosferi desteklemek üzere kuzey ve güney cephelerde yer alan geniş saksılara yer verilmiştir. Bu saksılıkları elde etmek için cephe kurgusundaki pencere açıklıkları geri çekilmiş ve evin, caddede bulunan gürültü ve görsel baskıdan filtrelenmesi amaçlanmıştır. Bununla birlikte doğu ve batı cephelerinde kullanılan kalkan duvarlar doğal bir tampon görevi görmekte ve projenin ifadesi en belirgin imgesi olarak tasarımın çizgilerini netleştirmiştir. Doğal traverten taş kaplaması ile elde edilen kabuk sayesinde gün boyunca ışıkla farklılaşan soyut ve heykelsi bir cephe ifadesi elde edilmiştir.

Evin plan şeması ise açık mutfak – yaşam alanı ilişkisinden faydalanarak esnek bir kat planı sunarken yaşam alanında kullanılan yüksek tavan tercihi iç mekana hacimsel bir derinlik kazandırmaktadır. Bunun yanı sıra evin çatı arası kısmı misafir odası olarak ayrılmış, toprak altında kalan bodrum mahali hava koşullarından korunaklı olarak hobi odası şeklinde kurgulanmıştır.

İş'te yaşam
Zemin katta yer alan ve güney cephesine bakan mimarlık ofisi, ön kısmında bulunan açık teras sayesinde kullanım alanını genişletebilmekte ve ofis işlevine hizmet etmediği durumlarda ise teras, eve ait açık alan olarak kullanılmaktadır. Ofis bölümünde brüt beton ve sade minimalist mobilya tasarımı birlikteliği tercih edilmiş, dış mekan tasarımının genel kurgusunda kullanılan doğal traverten taşı ise döşeme kaplaması olarak hem ofis hem de kafe tasarımında iç-dış mekan sürekliliğini sağlamıştır.

Evofis42, mimarlık yaşamı, üretim pratiği ve kentle kurduğu ilişkiyi aynı yapı içinde bir araya getiren özgün ama bütüncül bir iş–yaşam modeli oluşturmayı amaçlar. Hem çalışmaya hem dinlenmeye alan açan bu yapı, içindeki insanların hayat ritmiyle birlikte nefes alan, sade ama karakterli bir bütünlük ortaya koymaktadır.

Mamurbaba Evi

Feyza Çınar — Tue, 14 Apr 2026 15:15:34 EEST

BAGO Mimarlık tarafından tasarlanan Mamurbaba Evi, İzmir Çeşme'de bulunuyor.

İzmir Çeşme'de yer alan Mamurbaba Evi'nin kesişen iki hacmi, 1400 m2'lik arsanın kuzeydoğu bölümünde yola paralel konumlandırılmıştır. Tüm yaşam alanları üç kat boyunca metodik olarak düzenlenmiş olan konut toplam 500 m2 büyüklüğünde olup, 6 yatak odası, 6 banyo, 2 mutfak ve 2 oturma odası barındırmaktadır.

Konutun tasarımı, hem yaşam alanlarının kuzeye doğru denize bakmasına hem de yoğun bir yapılşma içerisinde mahremiyet duygusu ihtiyacına yanıt vermektedir. Formun evrimi, daha sonra yüksekliği iki katına çıkan dikdörtgen bir bloğun başlangıçtaki yöneliminden kaynaklanmaktadır. Alt blok ikiye bölünerek uzun formun bükülmesiyle yarı açık bir teras alanı yaratılıyor. Programın mekansal planlaması, bu yarı açık teras aracılığıyla dikkatleri zeytin ağaçlarına ve havuza yönlendirirken mahalleden mahremiyet duygusu sağlıyor. Hibrit betonarme ve çelik sistemlerle yenilikçi yapısal mühendislik teknikleri, pitoresk bir Akdeniz bahçesinin içinde yer alan üst katın bu büyük açıklığın üzerinde yüzüyor gibi görünmesine olanak tanıdı.

Mamurbaba Evi'nde özel ve ortak yaşam alanları arasında net bir ayrım görülüyor. Ana yatak odaları, kuzeybatıdaki zeytin ağaçlarına ve denize bakan birinci katta nispeten tenha bir konumda yer alırken, ortak alanlar açık teras, havuz ve bahçe etrafında toplanmıştır. Evin merkezinde oluşturulan boşluk, mutfakla doğrudan fiziksel ve görsel bağlantısı olan ana yemek alanına dönüştürülürken, binanın kendi iç mekan organizasyonunun da site içinde tanımlanmasına yardımcı oluyor. Bu yemek alanı, kesişim noktası olarak evin merkezi haline gelirken aynı zamanda evin iç ve dış dengesini, açık ve kapalı tüm mekanlarının devamlılığını da sağlıyor. Cam cephelerin yaygın kullanımıyla zemin seviyesindeki akışkanlık, iç ve dış alanlar arasındaki sınırların bulanıklaşmasına olanak tanıyor. Böylece kullanıcıları mekanlar arasında dolaşmaya ve her mekanı kendi hızlarında deneyimlemeye teşvik eden yarı açık bir plan düzeni yaratılıyor.

Mamurbaba Evi'nin sade ve akıcı formu, detaylara, malzemeye, renge ve dokuya gösterilen titizliğin bir sonucudur. Evin siyah alüminyum dikmeleri, beyaz alçı cephesi ve dikey ahşap kaplaması ile bahçedeki ve zeytin ağaçlarındaki sürekli değişen yeşil tonları arasındaki keskin kontrast, genel tasarıma, bileşenin üretimine verilen titiz detayı vurguluyor. ve konut inşaatı. Kuzeydoğu cephede ahşap kaplamanın kullanılması, orta açıklık ve yemek alanı çevresinde daha sıcak bir atmosfer yaratmaktadır. Beyaz sıvalı güneybatı cephesi ve taban plakaları üst ve alt kütleler arasında çarpıcı bir kontrast yaratıyor.

Birinci katın servis koridoru boyunca uzanan şerit pencereler, formun doğrusallığını vurgularken aynı zamanda birinci kattaki iç mekan ve dış mekan algısıyla da oynuyor. Üç yatak odasından oluşan üst kat, alt kata dik olarak uzanıyor ve alt salonun çatısında oluşturulan özel teras, nefes kesen manzarasıyla ebeveyn yatak odasına ayrı bir ihtişam hissi veriyor.

Mamurbaba Evi'nin genel formu, basit bir hareketle konut tasarımına dönüştürücü bir yaklaşım getiriyor. Mamurbaba Evi'nin tasarımı ve uygulaması, havuz ve çevresindeki peyzaj elemanlarıyla görünürlüğü, ortak ve özel yaşam alanları arasındaki bağlantıyı, renk ve malzemelerin hassas kullanımıyla uyumu ele alırken, derinlik hissi yaratarak dokunsal ve görsel ilişkileri daha da güçlendiriyor. vahayı andıran bir atmosferde zenginlik.

Proje Adı: Mamurbaba Evi / Mamurbaba House
Proje Yeri: İzmir, Türkiye
Proje Ofisi: BAGO Mimarlık
Proje Grubu: Gökçe Kursav, Barış Kursav
İnşaat Bitiş Yılı: 2022
Toplam İnşaat Alanı: 500 m2
İşveren : Dorukline
Yapımcı: Dorukline
Danışman(lar): TRM Metalco (Çelik Konstrüksiyon)
Statik: Teknom Mühendislik
Mekanik: PFProje Mühendislik
Elektrik: Meyap Mühendislik
İç Mekân Tasarımı : BAGO Mimarlık
Peyzaj Tasarımı : Terry Filidis Landscape Design
Fotoğraflar: ZM YASA
Proje Raporu (Türkçe/İngilizce):

Türkiye Denizciler Sendikası Yönetim Binası

Emine Merdim Yılmaz — Tue, 14 Apr 2026 10:14:00 EEST

Tasarım Ekibi : Fadime Kul,Sinan Şerifoğlu,Çetin Ayık

Sinan Şerifoğlu, Çetin Ayık ve Fadime Kul tarafından tasarlanan Türkiye Denizciler Sendikası Yönetim Binası, Bostancı'da yer alıyor.

Türkiye Denizciler Sendikası Ofis Binası, Kadıköy Bostancı'da çevre yapılaşmanın baskısı altında kalan, üçgene yaklaşan geometrisiyle sıkışık bir kentsel parselde geliştirilmiştir. Proje, bu zorlayıcı koşulları "kompromilerle eriyen" bir kütleye dönüşmeden; imar verilerini ve kentsel sürekliliği okuyarak net, okunaklı ve uzun ömürlü bir ofis yapısına çevirmeyi amaçlar. Bu yaklaşım, büyük mimari iddialardan çok, işlevi eksiksiz çözen ve kent içinde yalın karakterli bir yapıyı tutarlı bir düzenle kurma arzusuna dayanır.

Yapı, plan kararlarını belirleyen 720 cm'lik yatay aks sistemi üzerine oturur; bu ana ızgara, cephe ve iç mekânda 720'nin 180 cm ve katları (360–540 cm) üzerinden yatayda parçalanmasıyla tariflenen bir ölçü düzenine dönüşür. Ortaya çıkan ritmik çerçeve dili, yalnızca biçimsel bir motif değil; açık ofis kurgusunu, gerektiğinde her katta bölünebilir ofis birimlerini ve dolaşım–servis bantlarının oranlarını belirleyen mekânsal bir araçtır.

Parselin kırık geometrisi, çekirdek ve dolaşımın "sıkıştırılmış fakat okunaklı" bir omurga olarak çözülmesini zorunlu kılar; asansör, ana merdiven ve yangın merdiveni servis hacimleriyle birlikte bir araya getirilerek ofis katlarında kesintisiz ve esnek çalışma alanları elde edilir. Zemin kat, yapının kentle kurduğu ilişkiyi tanımlayan bir eşik olarak ele alınmış; giriş holü ve danışma ile kullanıcı akışı netleştirilirken, girişteki bekleme alanı gün içindeki değişen ihtiyaçlara göre kısa toplantı/çalışma kullanımına dönüşebilen esnek bir ara mekân olarak kurgulanmıştır. Yardımcı birimler kontrollü biçimde bu seviyede çözülmüş; otopark ve teknik altyapı bodrum katta toplanarak üst kotlarda gün ışığı alan, serbest planlı ofis katlarının sürekliliği desteklenmiştir.

Cephe, yapının ikinci temel tasarım aracıdır: modüler çerçeve sistemi çevre ölçeğinde ritim kurarken, aynı zamanda güneş ve yağmuru yöneten iklimsel bir filtre gibi çalışır; cephe derinliği ve eleman sürekliliği sayesinde gün ışığı iç mekâna taşınır ve kullanıcı konforu desteklenir.

Yapının kurgusu, kullanım ömrü boyunca değişen ofis ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde "az müdahale ile uyarlanabilirlik" ilkesini gözetir. Taşıyıcı ızgara ve modüler cephe dili, iç mekânda bölünebilirlik ve dönüşebilirlik için ölçüsel bir zemin oluştururken; sade malzeme ve detay yaklaşımı, bakım gereksinimini ve işletme maliyetlerini azaltmayı hedefler. Bu yönüyle proje, sıradan bir kentsel parselde, kaynakları verimli kullanan ve gündelik kullanıcı deneyimini iyileştiren ölçülü bir yapma pratiği önerisi olarak okunabilir.

Sonuç olarak proje; sıradan bir kentsel parselin zorlayıcı sınırlarını, ızgara temelli plan esnekliği ve performans üreten tektonik bir cephe ile karşılayarak, zemin–ofis katları–teknik altyapı ayrımını netleştiren; uzun vadede farklı senaryolara uyarlanabilir, ölçülü ve dayanıklı bir ofis yapısı önerir.

Kısmet by Milka Londra Mağazası

Emine Merdim Yılmaz — Wed, 14 Jan 2026 08:47:38 EET

Mimarlık Ofisi : Autoban

Kısmet by Milka'nın Londra'daki yeni amiral mağazasının iç mekan tasarımı Autoban imzasını taşıyor.

Markanın uluslararası yolculuğunda önemli bir eşik olan mağaza, 110 New Bond Street adresinde kapılarını açtı.

Kısmet by Milka ile Autoban arasındaki bu iş birliği, İstanbul'dan doğup dünya çapında etkili olmuş iki yaratıcı gücü bir araya getiriyor. Tasarımlarıyla özgünlük, ustalık ve cesareti buluşturan iki marka, bu projede ortak bir estetik dilin izini sürüyor.

140 metrekarelik iki katlı mağaza, markanın kendine özgü evrenini dünyanın önde gelen lüks alışveriş destinasyonlarından birine taşıyor. aynı zamanda, New Bond Street üzerinde profesyonel piercing uzmanları tarafından yönetilen ilk ve tek piercing stüdyosuna da ev sahipliği yaparak Kısmet by Milka'nın küpe-piercing-mücevher üçlüsünü lüks bir deneyim olarak yeniden tanımlamasına olanak tanıyor.

Autoban, bu mekanı tasarlarken Kısmet by Milka'nın cesur çizgisini ve incelikli zanaatkarlığını yansıtan, işlevsellik ile zarafeti dengede tutan bir iç mekan dili geliştirdi. Terrazzo zeminler, özel üretim vitrinler, dolaplar ve mobilyalar; malzeme, doku ve form üzerinden markanın kimliğini destekleyen öğeler olarak öne çıkıyor. Tüm tasarım kararları, markanın ürün seçkisini derinlemesine keşfetmeye olanak tanıyan davetkar ve bütünlüklü bir deneyim yaratmayı hedefliyor.

Autoban'ın iç mekan tasarımı, bu enerjiyi genç, rafine ve kişisel bir atmosferde yeniden biçimlendiriyor. Ortaya çıkan mekan, her iki markanın da benimsediği yenilikçilik, bireysellik ve ustalık ilkelerini yansıtan bir deneyim sunuyor. Bu iş birliği, modern mücevher sanatını kutlayan ve keşfetmeye davet eden bir sahneye dönüşüyor.

Cubes Ofis

Emine Merdim Yılmaz — Tue, 13 Jan 2026 17:04:54 EET

Tasarım Ekibi : Elif Arslan Ergün

Cubes Ankara'da yer alan bir rezidans dairesinin, prestijli bir ofis mekanına dönüştürülmesi, yalnızca fonksiyonel bir değişim değil, aynı zamanda modern tasarımın akışkan ve heykelsi dilini yansıtan estetik bir yolculuğu da beraberinde getirmiştir.

Başlangıçta konut olarak planlanan bu mekan, müşterinin ihtiyaçları doğrultusunda, aidiyet ve lüks hissini ön planda tutan bir çalışma alanına evrilmiştir. Proje; lobi, makam odası, toplantı odası, üç adet ofis, üç WC, bir mutfak ve bir arşiv odasıyla bütünsel bir çalışma senaryosu sunmaktadır.

Tasarım sürecinin en cesur ve belirleyici adımı, mekanın giriş alanında atılmıştır. Konut planının bir parçası olan orijinal mutfak, bir ofisin karşılama kimliğine hizmet etmediği düşüncesiyle tamamen yıkılmıştır. Bu radikal müdahale, içeri girer girmez ziyaretçiyi sarmalayan geniş, aydınlık ve davetkar bir lobi alanı yaratmak için gerçekleştirilmiştir. Böylelikle gün ışığının iç mekana özgürce akması sağlanırken, yeni mutfak ofisin daha operasyonel bir bölümüne taşınmıştır. Bu mimari hamle, hem mekanın sirkülasyonunu netleştirmiş hem de genel ve özel alanlar arasında zarif bir ayrım yaratmıştır.

Projenin iç mimari kimliği, modernizmin net çizgileri ile amorf formların organik uyumu üzerine kuruludur. Tasarımda benimsenen akışkanlık ve ritim kavramları, özellikle tavanlarda kendini göstermektedir. Tavanda kurgulanan hacimsel ve akışkan ahşap paneller, sadece estetik birer unsur olmakla kalmamış, aynı zamanda aydınlatma elemanlarını birer sanat objesi gibi sergileyerek mekana dinamik bir atmosfer katmıştır. Ahşabın sıcak dokusu, mekanın geneline yayılan prestij algısını pekiştirirken, duvar yüzeylerinde tercih edilen mermer kaplamalar bu sıcaklığa modern ve sofistike bir karakter kazandırmıştır.

Renk paletinde tercih edilen bej, gri ve krem gibi nötr tonlar, mekanın ferah ve zamansız kimliğini desteklemektedir. Bu açık renkler, doğal ışıkla bütünleşerek algısal bir genişlik hissi yaratırken, zeminlerde kullanılan akustik halı kaplamalar, çalışma alanlarında gereken sessiz ve konforlu ortamı sağlamaktadır.

Ofisin ilk izlenimini sunan lobi alanında, dokulu duvar kaplamaları ve doğal bitkilerle zenginleştirilmiş mermer bir karşılama bankosu yer almaktadır. Bu düzenleme, mekana hem davetkar bir sıcaklık katmış hem de doğayla kurulan bağı vurgulamıştır.

Projenin en prestijli alanı olan makam odası, malzeme ve mobilya seçimleriyle bu statüyü desteklemektedir. Duvarlardaki doğal mermer kaplamalar, ikonik markalara ait mobilyalarla birleşerek konfor ve estetiği en üst seviyeye taşımıştır. Bu alandaki en şaşırtıcı detay ise, mermer duvarla bütünleşerek adeta gizlenen ve bir dinlenme odasına açılan kapıdır. Tavanda devam eden amorf ahşap formlar, mekana heykelsi bir dokunuş katmıştır.

Malzeme çeşitliliğinin ve dokusal kontrastların ön planda olduğu toplantı odasında ise ayna yüzeyler, ahşap paneller ve mermer detaylar bir arada kullanılarak derinlikli bir atmosfer yaratılmıştır. Masanın doğal ahşap yüzeyi ile traverten mermerden oluşan ayaklarının birlikteliği, tasarıma güçlü ve özgün bir karakter kazandırmıştır.

Aydınlatmanın mekansal atmosferin güçlü bir tamamlayıcısı olarak kurgulandığı bu projede, yapay ve doğal ışık kaynakları arasında kurulan hassas denge, her bir detayın zarafetini ortaya çıkarmaktadır. Sonuç olarak, fonksiyonel ihtiyaçlara cevap veren, ancak bunu yaparken estetikten ve lüks hissinden ödün vermeyen, her köşesinde akıcı ve zamansız bir tasarım dilinin hissedildiği, ilham verici bir çalışma mekanı ortaya çıkmıştır.

B.A. Evi

Emine Merdim Yılmaz — Tue, 13 Jan 2026 16:46:21 EET

Tasarım Ekibi : Betül Çöloğlu,Furkan Çöloğlu

İstanbul Kemer Country'de yer alan B.A. Evi, panoramik orman manzarasının eşlik ettiği, doğal ahşap malzeme ve iskelet kullanılarak inşa edilmiş ikonik bir yapıdır.

Mistik bir iç mekân ile ziyaretçilerini karşılayan bu villa, sadece bir yapı olmanın ötesinde, her bir köşesiyle zamansız birer hikâye fısıldıyor.

Sanat ve mimarinin iç içe geçtiği proje, farklı dönem ve stilleri bir araya getirerek, alışılmışın dışında bir uyum ve estetik zenginlik yaratma arzusunu temsil ediyor ve her bir detayda, postmodern tasarımın özgürlükçü ve sıra dışı yaklaşımını sergileyerek, mekânın kendine has karakterini ortaya koyuyor.

Projenin Çıkış Noktası

B.A. Evi, doğa ile iç içe, estetik ve fonksiyonel bir yaşam alanı sunmak amacıyla evin sahibi için özel olarak tasarlanmıştır. Geleneksel form ve fonksiyon anlayışını sorgulayan yenilikçi bir yaklaşım benimsenmiştir. Amacımız, ev sahibinin algısını yenilenen perspektiflerle zenginleştirmek ve mekânın her katmanında dinamik bir akış sağlamaktı. Proje, doğanın sunduğu huzur ve estetiği modern yaşamın ihtiyaçlarıyla birleştirerek, şehir yaşamının getirdiği stres ve monotonluktan uzaklaşmak isteyen ev sahibi için ideal bir kaçış noktasına dönüşmüştür. Aynı zamanda sürdürülebilir, çevre dostu malzemeler kullanılarak ekolojik dengeye katkı sağlanmıştır.

Tasarım Detayları

İç mekân, yüksek tavanları ve skylight pencereleri sayesinde içeri süzülen doğal ışıkla aydınlanarak, açık renkli dikey yüzeyler ile ferah bir atmosfer sunuyor. Salonun merkezinde konumlanan, koyu renkli el yapımı seramik cepheye sahip şömine; çevresindeki koyu tonlu, geometrik formdaki mobilyalarla odak noktasını oluşturuyor. Ramazan Eroğlu'na ait büyük yüz heykeli galeri boşluğunu cesurca süslerken, etnik desenli kırmızı halı ise siyah, beyaz ve gri renklerin hâkim olduğu nötr paleti canlandırıyor. Şöminenin yanındaki paslanmaz metal raf arka fonu mekâna modernist bir dokunuş katıyor.

Yemek alanında geometrik formlar, açık alanlar, eklektik sanat eserleri ve zıt renklerin uyumu göze çarpıyor. Odanın sıcak ve samimi atmosferini belirleyen koyu kırmızı duvar rengi, merkezdeki organik şekilli beton masa, farklı tasarımlarda sandalyeler ve üzerindeki endüstriyel avize ile tamamlanıyor. Mutfakta tavandan inen eviye bataryası heykeller ile aynı kategoriye ekleyebileceğimiz zariflikte yerini alıyor ve mutfağın taş kapakları alışılmışın dışına çıkarak açık planın en dikkat çeken malzemelerinden biri oluyor. Beyaz spiral merdiven ise, gün boyu değişen ışıkla birlikte mekânın ritmini ve duygusal derinliğini vurgulayan, iç mekânın sanatsal bir parçası olarak öne çıkıyor. Bu merdiven, sadece bir geçiş yolu olmanın ötesinde, mekânın hikayesini anlatan önemli bir unsurdur. Genel banyo, cesur renk seçimleri, duvar ve tavanda kullanılan kadife duvar kâğıdı ile öne çıkıyor. Küçük karo seramikler ise monochrome kırmızı bütünlük içerisinde nostaljik bir görüntü sunuyor. Asma katta ise; tüm kata yayılan açık bir yatak odası görmekteyiz. Siyah beyaz renklerin hâkim olduğu katta dekoratif kırmızı havalandırma detayı endüstriyel etkisi ile iddialı bir vurgu yapıyor. Yine bu katta beton tezgâh ile özel imal edilmiş açık banyo alanı ve küvetin oluşturduğu ıslak hacim yatak odası ile aynı mahalde olmasına rağmen heykelsi görüntüsü ile banyo hissiyatının çok uzağında bir atmosfer sunuyor.

Tasarım ve Uygulama Süreçleri

Bu proje, müşterimizin estetik tercihleri ile Studio86'nın cesur ve yenilikçi tasarım dilinin bir sentezi olarak şekillenmiştir. Tasarım sürecinde alınan tüm kararlar ve yapılan seçimler, nihai uygulamada hiçbir değişikliğe uğramadan üretime aktarılmıştır.

Projenin gerçekleştirilmesinde, birden fazla disiplinin ve onlarca markanın iş birliği içinde çalışması sağlanmıştır. Bu koordinasyon, projenin her aşamasında yüksek kalite standartlarının korunmasını ve tasarımın bütünlüğünün sağlanmasını mümkün kılmıştır.

Projenin inşası sırasında ciddi bir ön hazırlık süreci yürütülmüş ve alanında uzman uygulama ekipleri ile çalışılmıştır. Bu ekipler, malzeme seçiminden yapısal detaylara kadar her aşamada titizlikle çalışarak, tasarımın en ince ayrıntısına kadar hayata geçirilmesini sağlamıştır. Bu sayede yapı, eski haline kıyasla büyük bir dönüşüm geçirerek yenilenmiş ve iddialı bir duruş kazanmıştır.

Projede Öne Çıkan İşlevsel Detaylar

Bu mekân, estetik duruşunun yanı sıra akıllı ev sistemi ile kontrol edilen teknolojik altyapısı ve enerji verimliliği ile kullanıcının konforunu artırıyor. Evin parti, sinema, çalışma ve spor gibi tek tuşla kontrol edilebilen modları, kullanıcıya farklı atmosferler sunarak yaşam alanını interaktif bir deneyime dönüştürüyor. Perdelerin konumu, LED'ler ve aydınlatma elemanlarının RGB ve dimmer değerleri, havalandırma sistemi ve müzik gibi çeşitli ortam detayları, mekânın her anını kişiselleştirilebilir kılıyor.
Açık plan olarak tasarlanan evin asma katı, ev sahibinin yatak odası süiti olarak kullanılıyor ve etkileyici bir merdiven formu ile çıkılan bu kat, küçük ölçekli alanın detaylı bir projelendirme ve tasarım sürecinin ardından işlevsel bir yapıya dönüşüm hikayesini gözler önüne seriyor.
Yüksek tavanlar, skylight pencereler, büyük boyutta heykeller ve geometrik formda mobilyalar, yapının ihtişamını hissettiren ekstra dokunuşlar olarak öne çıkıyor. Bu özellikler, mekânın hem işlevsel hem de estetik açıdan kullanıcıya en iyi şekilde hizmet etmesini sağlıyor.

Projenin Öne Çıkan, Özgün Detayları

Malzemelerin cesur kombinasyonları ve mekânın dinamik akışı, projeyi diğerlerinden ayıran temel unsurlar arasında yer alıyor. Görünmeyen kısımlarda ise, yüksek kaliteli materyallerin kullanımıyla evin dayanıklılığı ve uzun ömürlülüğü sağlanıyor.
Küçük alanlarda oluşturulan işlevler, bulunduğu sitenin içerisinde yeni planlamaların önünü açacak detayları barındırıyor. Bu proje, sadece bir yaşam alanı değil, aynı zamanda bir sanat eseri olarak değerlendirilebilir. Bir konut tasarımı olmasının ötesinde, bir stil ve bakış açısı yaratması açısından benzerlerinden ayrılan bir noktada konumlanıyor.

Sürdürülebilirlik

Proje, doğal malzemeler kullanılarak inşa edilmiştir. Yapının mevcut ahşap mimarisi korunarak, tüm müdahaleler doğal malzemeler ile gerçekleştirilmiştir. Ahşaplar, beton mobilyalar ve el yapımı seramikler kullanılarak hem estetik hem de çevre dostu bir yapı oluşturulmuştur.

Proje, estetik ve fonksiyonel bir yaşam alanı sunarak kullanıcının yaşam kalitesini artırmakta ve topluma estetik bir değer katmaktadır. Mekânın tasarımı, kullanıcının doğa ile bağ kurmasını sağlamakta ve bu da psikolojik ve fiziksel açıdan olumlu etkiler yaratmaktadır. Doğal malzemelerin kullanımı ve doğa ile uyumlu tasarım, kullanıcının stres seviyesini azaltmakta ve genel refahını artırmaktadır.

Aynı zamanda, yerel ekonomiye katkıda bulunacak şekilde, projeye yerel zanaatkârlar ve malzemeler dahil edilmiştir. Tüm bu özellikler, projeyi sürdürülebilir kılmaktadır

KLEE Sapanca

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 09 Jan 2026 16:53:31 EET

Tasarım Ekibi : Büşra Koçak,Berk Arinç,Güliz Damla Çınar
Mimarlık Ofisi : the | work

KLEE Sapanca, the | work tarafından tasarlandı.

KONUM / ÇEVRE Sapanca Gölü havzasında bulunan Bağdat Caddesi ve çevresi; bahçeli müstakil tekil konut alanları, kentsel boşlukları, cadde genişlikleri, peyzaj düzenlemeleri ile doğal çevrenin korunmasına yönelik alınan örnek planlama kararlarının yanında; günden güne çoğalmakta olan ticari fonksiyonları, yeme içme alanları, ve konaklama birimleri ile sosyal donatı gelişimini hızla sürdürerek bölgenin en önemli ana arteri konumuna gelmiştir.

İŞLEV 327|4; Bağdat Caddesi'nin hemen başında yer alan, bölgenin kısa süreli konaklama ihtiyacına yönelik kendi içerisinde dokulanan; çevresi ile uyumlu, kalıcı, 6 tekil yapı biriminden oluşan bir proje olarak geliştirilmiştir. Projenin, 2 etaplı olarak yapılması planlanarak, yerleşim ve yaklaşım kararları buna göre belirlenmiştir.

YERLEŞİM / DOKULANMA / GEÇİŞ Parselin; cadde, manzara, ışık, mahremiyet gibi konular ile ilişkisi gözetilerek; tekrarlı birimlerin organik bir çoğalmayla farklı yöneliş, yükseliş ve açılarla birbirlerine yakınlaşarak bir araya gelmesi ve bu bir araya gelişin çevre ile uyumunun sağlanmasına önem gösterilmiştir. Böylelikle; ortaya çıkan bu vaziyet yerleşimi ve birim yapılar arasındaki ilişkinin getirdiği dokulanmanın mevcut silüet içerisinde yok olması amaçlanmıştır. Proje; bitişik/yakın olma durumunu, zemin hareketi üzerinden yeniden ele alarak; geçirgenlik, sokak, pasaj, koridor, peyzaj çözümleri ile vaziyet yerleşimini tamamlamıştır.

PLAN / TASARI / SİLÜET / HACİM Her biri müstakil 6 birimden oluşan bu 2 katlı kütleler, merkezdeki karşılama birimi ile irtibatlandırılan; zemin katında mutfak, banyo ve galerili oturma alanı, üst katında ise asma katlı oda yer alan ana kütle ile zemin katında oda birimi ve üzerinde açık terastan oluşan, parçalanmış 3 ayrı kütlenin birleşimi şeklinde tasarlanmıştır. Kendi plan şeması içerisinde birbirinden ayrılan farklı yüksekliklerdeki bu kütlelerin sağladığı silüet etkisi; mahremiyet, şeffaflık, içe dönüklük, çevre ile ilişki gibi konular üzerinden oluşturulmaya çalışılan çeşitliliğin artırılmasını sağlamıştır.

Gebze Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Bilimleri Fakültesi

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 09 Jan 2026 15:35:03 EET

Tasarım Ekibi : İbrahim Türkeri,Gönül Karademir
Mimarlık Ofisi : İbrahim Türkeri – Gönül Karademir Mimarlık

İbrahim Türkeri ve Gönül Karademir Mimarlık tarafından tasarlanan GTÜ Havacılık ve Uzay Bilimleri Fakültesi, bir eğitim yapısından farklı olarak kampüsü yeniden kurmayı hedefliyor.

Gebze Teknik Üniversitesi Güney Kampüsünde yer alan Havacılık ve Uzay Bilimleri Fakültesi, proje alanı olarak planlanan alandaki tali yol üzerine konuşlanmıştır. Kampüs yaşantısının gerisinde ve aktif olarak kullanılmayan yol, strüktürel ve mekansal kurgu ile bütünleşmekte hacmin egemen sürekliliğini oluşturmaktadır. Böylece yapı kampüs kullanıcısı için farkedilebilir bir eğitim binası iken, yol da kampüs yaşantısına açık- yarı açık- kapalı mekan fikriyle yeniden eklemlenmektedir. Bununla birlikte GTÜ Teknopark ile GTÜ Güney Kampüsü birbirine bağlayan bu yol, içinden sokak geçen bir yapı kurgusu ile programlanmıştır.

İhtiyaç programı gereği talep edilen laboratuvar ve derslikler ise yol sürekliliği ile uzanan "hangar içerisinde hangar" ile bütünleşerek yapı kullanıcısının - zemin sürekliliği ile tüm eğitim birimlerinden faydalanmasına olanak kılar. Yapı, gece – gündüz, yaz – kış gibi devinimin olduğu her zaman diliminde Havacılık Ve Uzay Bilimleri Fakültesi için gökyüzünün hareketlerini inceleyebilmek üzere, sokak - amfi - seyir platformu ile tüm bu birimleri bir arada tutar. Kampüs yaşantısında salt program dahili eğitim faaliyetlerinden faydalanmasının yanı sıra, açık ve yarı açık platformlarda da benzer etkinliklerde rol alması sağlanır. Bu bağlamda örgütlenen boşluk fikri ile yapı her düzlemde kampüs kullanıcısı için kullanılabilir duruma gelir.

Nispetiye No 12

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 26 Dec 2025 11:16:50 EET

Tasarım Ekibi : Yasemin Arpaç,Sabahattin Emir
Mimarlık Ofisi : Ofist

Nispetiye No 12'nin tasarımı Ofist'e ait.

Tasarımcılar projeyi şu sözler ile anlatıyor:

İstanbul, dünyanın en aktif sismik fay hatlarından birinin üzerinde yer alan bir şehir. Çok yakında, hemen altında uzanan Kuzey Anadolu Fay Hattı hareket halinde; en geç bir nesil içinde kırılacağı ve İstanbul’un büyük bir bölümünü yıkıma uğratacağı neredeyse kesin olarak görülüyor. Mimarlar Odası’na göre iki milyon bina “güvensiz” olarak nitelendiriliyor ve herhangi bir depremde çökme riski taşıyor.

Bu proje, estetikten uzak, 40 yıllık, eski ve performansı düşük bir apartman binasının kapsamlı bir “yeniden canlandırılması”. Bina aslında tamamen yıkılıp, depreme dayanıklı, modern, yeni teknoloji ve uygun sistemlerle donatılmış şekilde yeniden inşa edilmek üzere planlanmıştı; ancak maalesef yönetmelikler buna izin vermedi.

Projenin en büyük zorluğu, yeni bir bina inşa etmek yerine mevcut yapının korunmasının zorunlu olmasıydı. Bina, yalıtım için tamamen çevresinden kazıldı ve güncel deprem yönetmeliklerine uygun şekilde kapsamlı biçimde güçlendirildi. Yapı bütünüyle soyuldu. Çatı ve en üst kat tamamen kaldırılarak, daha ferah iç mekânlar yaratmak amacıyla çelik strüktürle yeniden inşa edildi. Aynı amaçla bazı döşemeler de kaldırıldı. Binanın köşelerine dört büyük kolon eklendi ve bu köşeler açık balkonlar olarak bırakıldı.

Sonuç olarak, tüm bu süreç muhtemelen yeni bir bina yapmaktan çok daha maliyetli oldu ve çok daha uzun sürdü.

Nispetiye No12, nihayetinde İstanbul’un üst segment bir mahallesinde konumlanan bir ofis binası olarak yeniden hayat buldu.

Müşteri, yakın zamanda büyük bir sinema zinciri ve bir spor kulübü zincirini satan bir girişimci. Şimdi yeni girişimlere yatırım yapıyor ve bu bina, işlerinin merkez ofisi olarak hizmet veriyor. Bu girişimlerden biri olan Kronotrop kahve zincirinin bir şubesi zemin katta yer alıyor. Birinci katta Muse Contemporary adlı bir sanat galerisi bulunurken, üst üç kat ofis alanlarına ayrılmış durumda. Ana giriş ise -1. katta yer alıyor.

Tasarım sürecindeki en büyük zorluklardan biri, zaten düşük olan tavan yüksekliklerine rağmen ferah çalışma alanları yaratmaktı. Zaman içinde bina bir tarafa doğru eğildiğinden, döşemeler düzeltilirken kaçınılmaz olarak 10 cm’lik bir kayıp yaşandı. Aynı durum tavanları da etkiledi.

Daha fazla yükseklik kaybını önlemek için, yalnızca kablo ve gerekli tesisatı örten akustik panelli bir asma tavan tercih edildi ve net 240 cm tavan yüksekliği korunmaya çalışıldı. Bu yüksekliği koruyabilmek için tüm klima sistemi binanın dış kenarlarına yerleştirildi; ekipmanlar için köşe balkonlar kullanıldı. Ne yazık ki zamanla binanın yan yatması sebebi ile daha da daralan asansör çalışma boşluğu daha ferah bir asansör yerleştirmeye izin vermedi.

Bu projeyi iç mimar olarak koordine ederken, tasarım fikri tamamen içeriden dışarı doğru geliştirildi. İç mekân fonksiyonlarına, pratikliğe ve konfora odaklanılarak, bina ve cepheleri iç mekânın kesintisiz bir uzantısı olacak şekilde şekillendirildi. İç ve dış arasında organik bir bağ kurmak için, binanın iç kullanımlarından yola çıkarak bir dış kabuk oluşturuldu.

Döner alüminyum cephe panjurları, güneş filtresi görevi görürken gün boyunca ışık ve gölgenin dinamik bir oyununu yaratıyor; yıl boyunca gün ışığından verimli şekilde yararlanılmasını sağlıyor. Bu sırada prekast masif paneller, binanın ısıtma sistemine ev sahipliği yapıyor. Her iki cephe elemanı da iç mekân düzeninden türetilerek, iç mekân ihtiyaçlarını karşılayacak biçimde şekillendirildi. Aslında cepheyi ilgilendiren çözümler dahil olmak üzere tüm önemli tasarım fikirleri, iç mekân kullanımından yola çıkıyor.

Modern çalışma alışkanlıklarının hızlı temposuna karşıt olarak tasarımın amacı dinginlikti. Ton sür ton renk paleti ve doku geçişleri birlikte çalışarak zarif ve sakin bir atmosfer yaratıyor. Nötr renk paletinin sıcak grileri, ortama canlılık katan fakat huzurlu atmosferi bozmayan renkli mobilyalarla nazikçe dengeleniyor.

Mermer, meşe, keçe, terrazzo, beton, demir gibi tanıdık doğal malzemelerin seçilmesi, alışılmadık uygulamalarla (örneğin yivli mermer veya dalgalı beton yüzeyler) heyecan uyandırması amaçlanarak yapıldı. Tanıdık, ama beklenmedik şekilde öne çıkan…

Trendleri takip etmek yerine, zamansız bir yaklaşımla karakter sahibi, kendine özgü ve şık bir mekân yaratmak hedeflendi.

Bu projenin hatırı sayılır bir bütçesi olduğu açık, ancak bu projede ne zorluk ne de hedef “güzel” bir mekân yaratmak değildi. Odak, sorunları çözmek, ihtiyaç ve beklentileri karşılamaktı. Bunu başardığımıza inanıyoruz.

Müşterinin sözleriyle:

“Çok rahat, çok eğlenceli ya da gösterişli bir şey hiç istemedim. Beklentim; küçük olsa bile cool, sanatsal bir bina olmasıydı. Kurumsal, ama kendi bedeninden daha egosantrik olmayan… Tam olarak bu gerçekleşti.”

İzmir St. Joseph Fransız Lisesi

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 26 Dec 2025 10:52:01 EET

Tasarım Ekibi : Dürrin Ulema,Necdet Ulema,Sabiha Can,Oğuzhan Aydın,Semanur Bilici,Tuğçe Tezel,Fatih Demirel
Mimarlık Ofisi : Ulema ve Ulema Mimarlık

İzmir St. Joseph Fransız Lisesi'nin restorasyon çalışması Ulema ve Ulema Mimarlık tarafından yürütüldü.

İZMİR SAINT JOSEPH FRANSIZ LİSESİ - OKUL KÜLTÜRÜ

St. Joseph Fransız Lisesi, Osmanlı İmparatorluğu döneminde, İzmir’de Fransız eğitmenler tarafından kurulmuştur. Yabancıların çokça yaşadığı liman kentlerinde, kültürlerinin yaşaması ve bu toplulukların çoğalması amaçlanmaktadır. 1839 Tanzimat Fermanı’ndan sonra levanten ve gayrimüslimlerin okul açmaları sağlandı. 1651 doğumlu Fransız Jean Baptiste La Salle tarafından Frerler Cemiyeti kurulmuştur. La Salle hayatını eğitime adamıştır. Bu amaçla tüm yaşamını eğitime adayan bekar erkeklerden oluşan Freres des Ecoles Chretiennes- Hristiyan Okulları Kardeşleri- kurulmuştur. Frerler rahip veya din adamı değildir. Frerler 1841 yılında İzmir’de isimleri St. Andre ve St. Jean olan 2 Fransız okulu kurmuştur. 1878-1880 yılları arasında eğitime daha uygun bir bina olması amaçlanarak Frerler tarafından St. Joseph Lisesi Güller Sokağı olarak tariflenen konumda inşa edilmiştir. 1881 yılında bu okulda paralı eğitime başlanmıştır. Ders programı Fransa’daki kolejler ile benzemekteydi. Sadece Fransızca değil, İngilizce, İtalyanca ve Türkçe dersler de verilmekteydi. Her milletten ve dinden öğrenci bulunmaktaydı. 1922 İzmir yangınında St. Joseph Lisesi Gül Sokak binası tamamen yanmıştır. Frerler yangın sönene kadar körfezde demirli gemide bekleyip yangın sönünce St. Joseph’i Alsancak Mahallesindeki St.Andre Okulu olarak kullanılan sınıflara taşımıştır. İlk ve orta öğretime başlanmıştır. 1979 yılında karma eğitime geçen okul, 1987 yılında lise sınıfları açmış, 2002 yılı itibariyla sadece lise eğitimi vermektedir.

İZMİR SAINT JOSEPH FRANSIZ LİSESİ – YAPININ TARİHÇESİ

1841 yılında açılan St. Andre Okulu, 1922 yangınında Güller Sokağı’nda bulunan St. Joseph Lise binasının yanarak tamamen kullanılmaz olması üzerine, St. Joseph Lisesi olarak kullanılmaya başlandı. İlk yapımında okul binası olarak tasarlanmış ve eğitim binası olma özelliğini günümüze kadar devam ettirmiştir. İzmir’de daha çok levantenlerin yaşadığı Alsancak (Punta) semtinde, çoğunlukla Frenk kökenli ailelerin çocuklarının devam ettiği bir okul olmuştur. Bir bahçeyi çevreleyen günümüz mimarisine kavuşmadan çok önce, tek katlı ve iki bloktan oluşan bir yapıdadır. 1880-1923 yılları arasına tarihlenen bu yapı St. Andre sınıfları (B Blok) olarak adlandırılmaktadır. Bu dönemde bahçeye 3 ayrı sokaktan giriş bulunmaktadır. Fransız dili ve kültürü eğitimi veren okula, Fransa’dan eğitim vermeye gelen, Frere (Frer) olarak adlandırılan eğitmenlerin konaklayabilmesi amacıyla lojman yapılmıştır Bu yapı, restorasyon projesinde Frere Lojmanları (C Blok) olarak adlandırılmıştır. 1933- 1955 yılları arasında artan ihtiyaç sebebiyle ek sınıflar ve lojman kullanımı için C bloğun yanda merdivene açılan bölümü yıkılmış, projelerde Yeni Lojman Binası (A Blok) olarak adlandırılan, 3 katlı yapı yapılmıştır. Aynı dönemde bahçede tuvaletler yapılmış, bahçenin köşesine yığma bahçe duvarını da oluşturan bir yapıya iç bahçeden kullanılan mekanlar yapılmıştır. Bir de betonarme sundurma inşa edilmiştir. Avlunun bu bölümünde, o dönem beden eğitimi dersleri burada yapılmaktadır. 1956-1990 yılları arasında B blok 3 katlı betonarme kütle olarak yenilenmiştir. Bu kütle, kirişlerle de taşıtılarak zemin kattan iç avluya doğru konsol çıkmış, çok sayıda sınıf sağlayarak günümüzdeki derslik kullanımı oluşmuştur. İç bahçeye ek mekanlar yapılarak bahçenin duvarlarla çevrelenmesiyle parsele girişi tek bir noktadan olmuş, günümüzde kullanılmakta olan yerini almıştır. İç bahçeyi oluşturan bu yapının düz çatısı da teras olarak kullanılmıştır. A blok bu dönemde C bloğa doğru genişlemiş, eğime oturan çatı pencereleri eklenmiş, iç avluya bakan balkon oluşmuştur. 1990-1998 yılları arasında A bloğun genişlemesiyle C bloğa balkon ve merdiven eklenmiş, sundurma kaldırılarak spor salon binası inşa edilmiştir. Bu bina 2 kat yüksekliğinde kolonlar ve prefabrik kirişlerle taşıtılmış bir iç bahçe oluşturmuş, üçüncü katta kapalı spor salonu bulunan çelik çatılı bir yapıdır. Sundurma ve iç bahçe- spor salonu (D Blok) olarak adlandırılır. Bu yapının bahçe duvarlarına olan mesafesinde de servis mekanları oluşmuştur. 2023 yılında restorasyon projesine kadar olan süreçte kütüphane ara katı ve güvenlik kulübesi eklenmiştir.

İZMİR SAINT JOSEPH FRANSIZ LİSESİ – RESTORASYON KARARLARI

2022 yılında okul binasında eğitim devam etmekte iken, okul idaresinin talebi üzerine rölöve, restitüsyon, restorasyon çalışmaları başlamıştır. Bu dönem depremler sonucu görülen gerek üzerine okul yönetimi binalarda performans analizi yaptırmıştır. Müellif inşaat mühendisi tarafından hazırlanan analiz sonrası ve kurul onayıyla yapılan zemin etüdü sonucu, okul yönetimi okulu Bornova’da bir binaya geçici olarak taşımış ve hazırlanan güçlendirme projeleri kurul ve ilgili belediye tarafından onaylanarak yapı ruhsatı ile restorasyon uygulamaları 26.07.2024 tarihinde başlamıştır. Okul 2023-2024 ve 2024-2025 eğitim yıllarını Bornova’da geçirmiştir. Bu dönemde güçlendirme, temizleme, bütünleme müdahaleleri ile restorasyon gerçekleşmiştir. Okula binasına geri dönüş süresi olarak en fazla 2 yıl verilmiş, işlerin hızlı yürümesi için gece ve tatil günleri de çalışma izni alınmıştır. Yapı, okul binası olarak yapılmış, süslemeden uzak, tüm sınıfların bahçeye açıldığı, bahçe kullanımı net izlenebilen, günümüz eğitim kurumlarının ihtiyaç duyduğu fiziki koşullara sahip bir yapıdır. Alsancak yoğun yapılaşma alanında, bahçesini binası ile çevreleyen, hava fotoğraflarında kapladığı alanın kayda değer bir şekilde parsel sınırlarını vurgulandığı bir konumdadır. Bahçesi ile binalarının bütünlüğü net olarak izlenmektedir. Güçlendirme statik projeleri müellif mühendis tarafından hazırlanmış, üniversiteden de olumlu görüş alınarak uygulanmıştır. Bu projeye paralel olarak mekanik ve elektrik projeleri de hazırlanmış, tamamı mimari restorasyon projesi ile uyumlu hale getirilmiştir. İlk müdahale zemine yapılmıştır. Bu müdahale 4 blok zemininde de yapılmıştır. Zemin kaplaması ve dolgu, temel pabuçlarına kadar sökülmüş ve jet enjeksiyon uygulanmıştır. Ardından pabuç temeller demir donatılarla bağlanarak radye temel imalatı yapılmıştır. Radye temel dolgu malzemesi ile doldurulup üzerine döşeme betonu atılarak kaplama malzemesi ile sonlandırılmıştır. Daha sonra taş duvar güçlendirme için iç mekandan tek yönlü olarak demir çubuklar ankre edilerek hasır demirler bağlanmıştır. Püskürtme betonu ile kaplanan duvara sıva boya imalatı yapılmıştır. B ve D Bloklarda mevcut kolonlarda güçlendirme yapmak için kolon çevrelerindeki duvarlar 50 cm, döşeme ise donatıları geçirmek için 15*15 cm ölçülerinde kırılmıştır. Kolonlara epoksi ile yeni donatılar bağlanarak çevresine güçlendirme projesine uygun ölçülerde beton dökümü yapılmış ve yandaki duvarların onarımı yapılmıştır. Gerekli yerlere perde imalatı olmuştur. Taşıyıcısı yığma duvar olan A ve C Bloklarda ise H profiller ile taşıyıcı sistem askıya alınmıştır. Çelik dikmeler ve kirişler kullanılarak taşıyıcı sistem desteklenmiştir. Bu çelik sistem ile yapılan müdahale, mekan kurgusunun okunmasına engel olmamakta ve rahatlıkta ayırt edilmektedir. Statik güçlendirme ile beraber okulun ısıtma sistemi olan doğalgazdan vazgeçilerek temiz enerji kaynağı olan elektrik kullanımı artmıştır. Klima ile iklimlendirilen okula, mimari projeye de işlenmiş olan klima boruları, yangın su hatları, elektrik kabloları tamamı koridorlardan, tavalarda sıva üstü taşınmıştır. Tüm ıslak hacimlerde temiz su, pis su tesisatı yeniden yapılmış, bahçede bulunan yağmur suyu toplama kanalları yenilenmiştir. Yangın önlemleri, yönetmeliklere uygun olarak uygulanmıştır. Mimari müdahale kararları, niteliksiz yapı malzemelerinin uzaklaştırılarak dönemini yansıtan ve bugünün de ihtiyacına cevap veren ürünler önermiştir. Tüm kapı pencereler ahşap olarak yeniden, döneminin bölümlemelerinde yapılmıştır. Günümüz yapısı olan spor salonu, tescilli binaları yansıtacak şekilde, cam yüzey ve ince alüminyum doğrama ile kapatılmıştır. D blok cepheleri, mesh çelik kaplama ile diğer binalardan ayrıştırılmıştır. Tüm yapılar dönem renkleri etüt edilerek dış cephe rengi seçilmiş, tüm bloklarda aynı renk kullanılarak okul bütünlük algısı sağlanmıştır. 1990-1998 arasında D blok çatısına panel montaj aksına uygun trapez çatı kaplaması yapıldığı için okulun ihtiyacını sağlayacak güneş panellerinin monte edilmesi önerilmiştir, ancak kurul tarafından uygun bulunmamıştır. Mimari projelerde müdahale kararları izlenmektedir. Restorasyon projesinde, onaylı proje 1/100 ölçekte, uygulama sırasında ortaya çıkan revizyonlar 1/50 ölçekte okunmaktadır. Bu raporun içinde yer alan çizimler, paftaların rahat okunabilmesi için sadeleştirilmiş halidir. Rölöve onayından sonra 6 dönemi kapsayan restitüsyon projesi hazırlanmış, kurul tarafından niteliksiz müdahaleler hariç tutularak ilk 3 dönem restitüsyon onaylanmıştır. ABC bloklar ve D blok ayrı aşamalarda onaylandığı için ayrı paftalarda sunulmuştur.

Game Factory

Emine Merdim Yılmaz — Fri, 26 Dec 2025 09:32:51 EET

Tasarım Ekibi : Emre Kuzlu,Merve Güner,Orkun Demirelli,Tunahan Karaman,Meliha Kadayıfçı,Sedef Ergüneş,Begüm Akkaya,Çağrı Çelik,Nail Altıncezve,Anastasiia Kolomiiets,Damla Demir,Fatih Yaşar,Gizem Burukçu
Mimarlık Ofisi : I-AM

Game Factory, Kocaeli Özdilek AVM içinde konumlanan, zemin ve asma kata yayılan toplam 7.570 metrekarelik bir deneyim alanı olarak tasarlandı.

Projenin temel amacı, eğlenceyi sadece bir aktivite değil, kullanıcı ile mekan arasında bağ kuran bütüncül bir mimari deneyim haline getirmekti. Bu yaklaşım, markanın kimliğinin doğrudan mekana taşındığı, ziyaretçilerin aklında yer eden, yeniden ziyaret isteği uyandıran çağdaş bir eğlence atmosferi oluşturdu.

Tasarım sürecinde mekanın iki kat boyunca kesintisiz bir kurguya sahip olması hedeflendi. Zemin kat ile asma kat arasında hem görsel hem de işlevsel bir süreklilik kurularak hacim algısı güçlendirildi. Oyun adalarının yerleşimi, dolaşım çizgileri ve odak noktaları; farklı yaş gruplarının aynı alanda bir arada bulunabileceği esnek ve akıcı bir planlama yaklaşımı ile belirlendi. Böylece mekan, kullanıcı çeşitlense bile yönlendirmesi güçlü, okunabilir ve kapsayıcı bir karakter kazandı.

Mimari yaklaşıma endüstriyel öğeler, yumuşatılmış formlar ve güçlü renk kullanımı eşlik etti. Geçirgen yüzeyler, tipografik uygulamalar, büyük ölçekli grafikler ve ışık kullanımı iç içe geçerek mekana dinamik ve etkileyici bir atmosfer kazandırdı. Dijital ve fiziksel oyunların birleştiği etkileşimli alanlar, ziyaretçileri keşfetmeye teşvik eden ve sosyal paylaşımı destekleyen odak noktaları olarak kurgulandı.

Yeme içme bölümü, oyun dünyası ile bağını koparmadan dinlenme, sosyalleşme ve gözlem imkanı sunacak şekilde tasarlandı. Aileler ve kalabalık gruplar için esnek oturma düzenleri sağlandı; akustik konfor gözetildi. Aydınlatma tasarımı, hem yönlendirici hem atmosfer yaratıcı bir araç olarak kullanılarak mekan boyunca ritim ve derinlik duygusunu güçlendirdi.

Malzeme seçimlerinde geçirgen yüzeyler, metal dokular, buzlu akrilik ve büyük ölçekli grafik uygulamalar öne çıktı. Bu sayede mekan hem gündüz hem gece algılanabilir, tanınabilir ve güçlü bir kimlik kazandı.

Game Factory, geleneksel oyun merkezlerinin ötesine geçerek mimari, marka kimliği ve kullanıcı deneyimini aynı potada eriten çağdaş bir kamusal iç mekan olarak tasarlandı. Ziyaretçinin mekan içinde bulunduğu her anda oyunu yalnızca bir etkinlik değil, mekansal bir atmosfer olarak deneyimlemesini sağlayan bütünlüklü bir tasarım dili ortaya koyuldu.